Dört duvar arasında seslerin, ışıkların çekildiği zamandayız. Herkes kendi derin yalnızlığına çekiliyor.Yatağımızda ne yana dönsek kendi yalnızlığımıza çarpıyoruz. Duvarın öbür tarafındaki dünya, yıldızlarkadar uzak bize. Hayatımıza ışıklı galaksiler gibi giren…
onlar gittiler- (gidiş)onlar gittiler nar çiçeğimonlar gittilerankaydılar altın tüylü birerbühtanın çıldırttığı geceden çıkıncakırık kanatları topal ayaklarıyladosdoğru durmak için söz üzerebinlerce yüz binlerce beyaz evlerindenkanat kanat yol bulupsevdalarını, canlarına geriye koyupah…
kararan bir dünden çıkıncakatılmamış saflıktır kalbin rotasıyürü derler yolunca, yürürümyanmak,yaşamak isterim illayazık ki güz almış eski vuslatıdün dündü, geçti gittisu akar, zaman akar, emeller ardısıralakin bilirimhercümerc olur her güzelhercai bir…
inşirah aşerirkenürkek kumrularunutmaya alerjikaffetmeye meyyalyaşananlar trajik vatanyaftalanmış bir hayalvarın terkivatanyıkılmış bir duvardu’varın terkivatanı önceşehsuvarın terki bâ/husus güntülübâ/hûşû sığınmakkudretingerçek Sahibine “pusat’sızımhava soğukvatan’sızımyuva soğukrahat’sızımdeva soğuk” susa(n)mıştısustususarak konuştu.. önce martılarsonra Kırlangıçlar uçuştuher nasılsasıla vatan olmuştu
https://youtu.be/oUg4ihHpZcc?si=qyDPvx1D2qiuonat Turmstrasse metro istasyonuna doğru yürürken Almanca kursunda okuduğu Almanca şiiri düşünüyordu. Molada bir kelimeyi araştırırken Alman şair Andreas Grypius’a ait “Was sag ich?Wir vergehn wie Rauch von starken Winden” sözleri…
Zamanı gelen gidiyor, vakit bitmeyecek mi sanıyorsunHer şeyin mahdut bir ömrü var, bunu bilmiyor musunEcel sırlı bir perde açılıyor herkese, görmüyor musunYoksa ölümden mi korkuyorsun, ölmeyecek misin zaten Günahların başında…
En süflisinden en mukaddesine kadar içine düştüğümüz hazlar çemberinin en dip köşesinden gelenyaratılış ayarındaki “öz beni” yutan haz hırıltılarını; sürgülü kapıdan dışarıya kovmak istiyorum. Dilimedolanan “Hazzını söyle sana kim olduğunu…
Kazaya kaldı sevdalarım. Vakit çok geç artık. Şimdi içimde kalan, Yetim ilhamlarımı topluyor, Onlara itiraf ediyorum, "Biliyorum ihmal ettim." Fakat son bir kez… Avuçlarım terler mi? Yüreğim çarpar mı? Gülebilir…
Ekmek Aşından Knut Hamsun’a"Acıkmayan insan ekmeğin ne olduğunu bilmez." Bu söz benim için tesirli anlamlar içeriyor. Daha pek çok söz ile ekmeğin kıymetine vurgu yapmak mümkün.Ülkemizde ekmek önemli bir yere…
Sessiz bir kalabalık ve yalnızlık dağ kadarTaş limanda bir gemi, içinde hüzün yatar..Sessizce kalkan gemi, korkular nehir gibiTelaş endişe hüzün hepsinde de bir gibi..Ne rütbe ne servet, ne makam geçersiz…
Kadın yazardan, kadın eleştirmenden veya kadın yayıncıdan; iyiden daha iyi, donanımlıdan daha donanımlı olması bekleniyor, gördüğü itibar ancak bu sayede eşitlenebiliyor bir erkek meslektaşı ile, yani ancak daha iyisini sunarak…
Bir gün ülkemi yeniden ziyaret edecek olursam bu ziyaretim tarihi mekanlardan ziyade yöresel yemekleri tatmak için olacak. Üniversite hayatının kazandırdığı güzel bir nimet ülkeni yakından tanıma fırsatının doğması olmalı. Dört…
bir şarkı yapsam karlardanindigoO yağsasen yürüsenbir şarkı ki atlasında kayboldu atlarımo koşsasen gelsen arınsa "keine ahnung" batıerise "nezan" doğuyağmasa beyazolsunindigoo bulsasen gülsen türkçe sussamyutkunsam kurmanciilkel bir sevinçle ahvertigoerise Klimanjerosen görsen
sessizce yürür sözahestesay ki kalemin yazgısındanhalbuki gün erişir pencereleresırları dermek için rüzgarlar yoklar sokaklarıakşamın karanlığında korku yokyıldızlar güler arz u semadafırında ekmek meydanda insandevran döner velhasıltükenmez kalemim tükeniyorsatıcılar yalan söylemişüç…
Kalbim evvelde.Kalbim, hüznün bittiği yerdeGeniş sofalı konakların içindeKulaklarımda hâlâ tulumbasındaki suyunun sesiAnnelerin el işi yaparken sohbete tutuştukları gölgesinde,Çınar ağacının kol kanat gerdiği avlusu,Gözlerimin önünde… Kalbim evvelde.Kalbim, bıyığı terleyenlerin “adam” olduğu…
Hiç hayal etmediğiniz bir anda geliverir ayrılıklar. Ansızın ait olduğunuz toprakları terk etmekzorunda kalırsınız!.. Bir zamanlar çocukluğunuzu/gençliğinizi yani ömrünü geçirdiğiniz sokaklara,caddelere elveda ediverirsiniz… Geride kalanlara bir hüznün gölgesi düşerken gitmek…
Ah Sydney!Sen ne güzel gelin olurdunİyi bir şair elinde.Kıymetini bilemedim,Elim gitmedi,Seni hep namahrem gördüm,Ne Seninle olabildim,Ne Sensiz.Sana dairAklıma gelen güzel şiirlerİhanetim olur diye korktum,Götürüp attım,Bir sabah loşluğunda,Harbour Köprüsünden.Halbuki Sen;Boğaziçi kadar…
Bazı kitaplar, diliyle, üslubuyla ya da muhteva zenginliğiyle dikkat çekerken bazıları da düşünceyi ele alış biçimiyle ön plana çıkar ve öyle dikkat çeker. Şayet bir kitap, bu özelliklerin hepsini birden…
“Cenabetsen başımda eğleşme yürü git!”Böyle yazıyordu Yürü Git Niyazi’nin mezar taşında.Durdum… Devlet erkânının dine mesafeli durduğu, ahalinin dinden uzaklaştırdığı bir dönemde yaşamış Yürü Git Niyazi. Dinsizlik marifet, dindarlık düşkünlük olarak görülürmüş…