Gecenin iz düşümü saçlarında Bahardan arda kalmış çiçek kokusu Yalnızlığın omzunda ağlarken Hıçkırıktan gemiler yanağında Kimse görmesin diye Yangınını kimse körüklemesin diye Yamalı yorganın altına sakladığın çocukluğun Bahçeye gömdüğün anıların…
Eller yukarı sevgili şair! Şimdi tüm kızgınlıkları, kırgınlıkları, nedenleri, nasılları, acabaları, velhasıl birikmiş tüm hırçınlığını usulca yere bırak. Ben ki az çekmedim senden, az da çektirmedim sana. Yine de kozlarımızı…
Eneden uzak bir zeybek tablosu,Özlediğim benim, her şeyi nurdan."Haydi bre efem!" derken bengisu,Akmalı kalb adlı billur fagfurdan. Cepkeni kanatlı ezel ve ebed,Elleri kalkınca yıkılır her set,Sanki temessülde arza merhamet,Parmak şakırtısı…
Şair ve Ebrucu Ayşe Beçene Hanımın Cizlavet Akademi programında canlı olarak yaptığı ebru çalışması.
Kim derdi baharım kışa dönecek,Kırılıp döküldü dallarım benim.Belli ki bahtımın şavkı sönecek,Hazâna uğradı yollarım benim.…..Sevmek bir hayâldi, hayâlde kaldı,Vuslat bir masaldı, misâlde kaldı.O yâr çok uzak bir mahalde kaldı,Boşluğa uzandı…
Yol uzun nefesinde sanki kış yorgunluğuAyakların eylülde sanki sararmış yaprakDuman çökmüş gözlere çiğ düşmüş buğu buğuDaha hızlı akıyor ömür denen şu ırmakHayat gelip geçen acı tatlı oyunmuşZamanla kaybolur simandan izi…
“Tüm aykırılıklarımızla Barışabi’nin kol düğmeleri kadar bile değildik. Hiç değilse onlar düzenli aralıklarda bir araya geliyordu… Biz ise Aralık’larda hep ayrı'kalıyorduk.” Küçüktüm “Anadolu Lisesi” imtihanına giderken onunla, “karnım ağrıyor baba”…
Sonra bitti Alıp götürdüler elinden tutup Ardından baktı Züleyha Garipliğini duvara yaslayarak Karanlıktı Zavira Lakin misafiri apaydınlık Döndü arkasına son tebessümle Yusuf Gönül deryasında dalga “Yusuf” dedi yalnızca Yusuf’u diyebildi…
Yıllarım, gurbet elde geçti anneKader, bana ayrılık biçti anneMesafeler, önümde hep dağ gibi Yıllarım, gurbet elde geçti anne Gün, ay derken, yıllar dolandı durduBitti baharım, gönle hazan vurduHayat, beni garipliğe savurduYıllarım,…
Ruhum ayak izlerinle dolu İzinsizSöylesene gönüllü mü girdin yoksa Gönülsüz Kaç derviş gezdimKaç bilgeye sordumŞimdilik yapamazmışım Sensiz.. Ama sevda atını şahlandırıncaEziliyormuş çiçeklerimÜzülüyormuşum, denedim, olmuyormuş Dizginsiz Her şeyin büyüsü bozulurmuş yaVakti…
Kuru bir yaprak gibi savruldu hayatDert keder ızdırap her tarafSevdiklerim çok uzaktalar artıkBu hayat yük bana bu dünya araf Hevesler boğazımda düğümArzular deli gibi kaçarUmut sade bir hayal artıkRüyaların ömrü…
Diline vakıf ol, halini dinle,Devrin hitabında erkanıharplerİnsanda hiç eksik olur mu hile?Dünya serabında erkanıharpler Napolyon mağluptur general kışaHanibal Alpler’de yürümüş boşaAttila kimlerle kaldın baş başa?Teneşir kabında erkanıharpler Kalem mi, kılıç…
Her hayalimiz sihirli bir fasulyeGöğsümüzden göğe yükselmişEbemkuşağının sonundaki defineYedi renkli umut üç kutlu cemreduvar yıkılsınkapı açılsınpencere ışısınAçılmadı korsanların hazine dolu sandığıAhraz bir haydut papağanların inandığıAltın nesilleri aldı kaçtı bir dağaAttı…
Seni de mi yalnız bıraktılar? Sen de mi gözlerinde hüzünle ufka bakıp beklemelere daldın? Belki hiç gelmeyecek o gemi veya hiç yokmuş, hiç yaşanmamış, hiç değeri yokmuş gibi olacak anılar.…
Sen bana "bizi anlat" mı dedin Ey Can?Nasıl yaparım nasıl ederim?Koca okyanusu bir zavallı bardağa nasıl sığdırırım?Beni ısıtan ışıtan güneşimi dürüp de bir cam parçasına nasıl yansıtırım?Dünyanın bütün yeşil çimenlerini…
İnsan, hikmetin sırları ile çepeçevre kuşatıldığı şu dünyada bilgi, birikim veirfanına göre herşeye mana yüklemekte, duygu, düşünce ve hayal dünyasını hikmetpaletinden aldığı boya ve idrak fırçasıyla renklendirmektedir. Bakılan bir şey…
Hatrımı saymadi felek, namerdi gümrah eyledi.Bir güzelin düşüne şu gönlümü emrah eyledi.Nice kuyular dök dedi içini, vermedim sırrım.Yoruldum, bir ulu dağa yaslandım da, ah eyledi.. Kavuştu aşık maşuk, sağır olan agâh…
“Bildiğimiz yollardan geçmek bizi bildiğimiz yerlere çıkarır elbet… Ya bilmediğimiz yerler? Bilmediğimiz yollar? Bildiğimiz yollardan çıkıp dağınık, birbiriyle bağlantısı olmayan yollardan geçmek gerek bazen. Keşif bekleyen ,nice ayak izi bile…
Sen söyledin mi hiç göz yaşınla serenat,Hüzünlü bakışlarınla bir şarkı hiç..Dağınık zülüflerinle bir sevda türküsü,Notaları acı keder ve sevinç. Başın ellerin arasında, yere oturmuş,Dudaklarına bir kilit vurmuş,Kalbindeki feryadla kavrulmuş,Bir yangınlı…
Ilık ılık kanıyor köklerimParmaklarıma dokunuyorYabâni mürekkeplerFosiller üşüşürken bengi suyumaHeyelanlar başlıyor o yerdeSökülmeden yeşil tuvallerToprağımdan ıslak ve tutkuluGüneyden esiyor şimdi poyrazBoğulan denizin gölgesindeAyaklarıma sökün ediyorHummalı adamlarOksijeni kesilen hastayımNefesimi yutuyor sankiGöğüme uzak…