Bazı kitaplar, diliyle, üslubuyla ya da muhteva zenginliğiyle dikkat çekerken bazıları da düşünceyi ele alış biçimiyle ön plana çıkar ve öyle dikkat çeker. Şayet bir kitap, bu özelliklerin hepsini birden…
Kalbim evvelde.Kalbim, hüznün bittiği yerdeGeniş sofalı konakların içindeKulaklarımda hâlâ tulumbasındaki suyunun sesiAnnelerin el işi yaparken sohbete tutuştukları gölgesinde,Çınar ağacının kol kanat gerdiği avlusu,Gözlerimin önünde… Kalbim evvelde.Kalbim, bıyığı terleyenlerin “adam” olduğu…
“Cenabetsen başımda eğleşme yürü git!”Böyle yazıyordu Yürü Git Niyazi’nin mezar taşında.Durdum… Devlet erkânının dine mesafeli durduğu, ahalinin dinden uzaklaştırdığı bir dönemde yaşamış Yürü Git Niyazi. Dinsizlik marifet, dindarlık düşkünlük olarak görülürmüş…
Uzaklardayım. Hiç gidesim yoktu doğduğum köye. Yollar uzun, yorgun ve çok güzelliğialıyordu ruhumun derinliklerinden. Belki de tek güzelliği, yollara düştüğüm zaman hokkadamürekkebin neredeyse hiç durmaması ve var olanın ömrünü tamamlamaya…
Bir yıl geride kaldıSon yaprak da savrulduAlnımda birkaç çentikAvuçlarımda iziCan evimde çivilenen anılarKalbimde sızıBir yaz günü terk ettiklerimŞimdi boğazımda düğümİleride mi geride miyimEski ne kadar eskiYeni şimdi eskidiEskici miyim ben…
Paslı merhem,nur imge,siyah gül;Hepsini geçtim gecenin ışığında,hepsi geçti geceden.Gençtim, ‘gencinen’ diye sırlanan harabat ehli vardı. ‘Paslı merhem’, nazik kurtlarını şifaya mazhar eyledi.‘Nur imge’, ‘siyah gül’e muaşaka teklif etti.Hakikat, dürr-i yetim.…
Zehir damlatıyorken kirli eller,Mıh gibi saplanıyorken kalemler,Diz boyu birikiyorken elemler;Bugünlerde de yazmayacaksan,Gayrı bir daha yazmasan da olur.…Hani gözyaşları, nedendir sükût?Oysa ıslak seccadeler bir umut…Buhardanlık kalpler, gözlerse bulut…Bugünlerde de yağmayacaksan,Gayrı bir…
Her son, aslında bir başlangıcın habercisidir. Geçmişin tozlu sayfalarında saklı hikayeler, geleceğin ilk adımlarını şekillendirir. Tıpkı bir tohumun toprakla buluşması gibi, yeni başlangıçlar da geçmişin bereketli toprağından filizlenir. Nazan Bekiroğlu'nun…
-ölü doğan bir şiir /Yıkılıyor tarassut kuleleri rodinanınÇıkıyorum üşengeç bir elvedayla,arka kapıdan/ tamarind şerbetiydi sürgüniçmeye de yürek gerekti , reddetmeye debizim çocukların hürriyeti düşlediği günazade kalmanın kanaviçesi maviaykırı düşler kurmanın bedeli granitgöğ(s)ümüzde krater…
İşini kaybetmiş, eşini yitirmiş ve hayat sırtında ağır bir yükhalini almıştı. Yaşamın ağır yükü altında kaldırımda ağır ağırilerlerken bir yandan yaşadıklarını düşünüyor, öte yandan“ne günah işledik, bilmeden ne yaptık ki…
Çocuk babasına bir denklem sorusu getirdi. Babası soruya dikkatlice yoğunlaştı . Denklemin kuruluş yapısına odaklanmıştı .Oğlum bu sorunun çözümü var, öğrenirsin; esas olan hayattaki problemlerin üstesinden gelmektir, dedi. Her şeye…
Yalnızlığın pençesine tutulmuş nefsin elindeOmzunda yükü bekânın vurgun hiçliğeBu ne naz! Ne niyaz!Aç ellerini! Aç ellerini bir ses ver NiyazNefesin ki çerağıdır bu otağınYakacaksa nârının güncesiEftâldir gönlünde günden güne böylesiSenliğin…
Amansız, devasız dertlerimİncir çekirdeğinde devler.Tek ayaklı kurşun askerim;Yetiş deniz, sardı alevler. Kaç yorgan gitti bir pireye,Sirke oldu Babil üzümü.Su diye eğilip dereye,Kurumla yıkadım yüzümü. Hep bana mı karabulutlar?Yahut da ben…
Arif Baba, eller bizi dövendeDünya çetin, kim kalır ki güvendeYalnız mısın Belçika’da, Löven’deKader adil, bir hikmeti var elbetGarip kula Kadir Mevla yar elbetArif Baba sinem yine ahlanır Kalp ve kalıp bir…
Veda olmuş ismimDalgalar vurmuş beniSıra sıra, pek pek…Sabah olunca uyandır beni… Dağlara hoyrat tepe oldum şimdiBir ot bitsin çıplak yamacımaBir ağaç sarsın kefenimiSımsıcak olunca yatağım uyandır beni… Tarlada silüetlerBiliyorum onları,Onların…
Yana yakıla hıçkırıklarım da nedendirUykudan bitap düşmüş gözlerin yağmurlarıNedendir ki sağanak gibi yağıyorBaşka gözlerde sanıyorum ki ben iyiyimSanıyorum ki bu sis perdesi hep doğruları söylüyorBen ağlarken o gülüyorVe sanıyorum ki…
Sevgili Edebiyat Severler, Cizlavet Kültür ve Sanat Platformu olarak sizlerle yeni bir yıla daha sevgiyle, umutla ve taptaze heyecanlarla adım atmanın sevincini yaşıyoruz. Bu ayki sayımızda yine sizlere, birbirinden değerli…
Yine çıktım bulutların üstüne Masmavi göklerde erdim bugüne Altımda bulutlar bir basamaktı Alpler bile gözümden çok uzaktı İç içe ağaçlar, göller, dereler Toprağın bağrında ciğerpareler Mavilikler sarılırken ufkuma Coşkulu bir…
Kün dedi Yaradan… Zamanlardan LÂzaman Mekânlardan LÂmekân Henüz beden elbisesi giymemiş Büsbütün üryândı insan Bezm-i Elest’ti… Hû’dan gayrısına L dedi insan İl “L” Hû… BeL dedi insan… Ahd-ü Peymân etti…
Yürütülmüştü bedenler, geçmiş şanlı bir hamaset Bayraklaşmıştı ruhlar, yarın umut dolu bir feraset Sallamaz mı bir zelzele, yaşanılanlar tam bir felaket Fanusta büyüttüğün yalanlar, yıkılır belki bir gün Zulüm karşısında…