Kazaya kaldı sevdalarım. Vakit çok geç artık. Şimdi içimde kalan, Yetim ilhamlarımı topluyor, Onlara itiraf ediyorum, "Biliyorum ihmal ettim." Fakat son bir kez… Avuçlarım terler mi? Yüreğim çarpar mı? Gülebilir…
Sessiz bir kalabalık ve yalnızlık dağ kadarTaş limanda bir gemi, içinde hüzün yatar..Sessizce kalkan gemi, korkular nehir gibiTelaş endişe hüzün hepsinde de bir gibi..Ne rütbe ne servet, ne makam geçersiz…
Kadın yazardan, kadın eleştirmenden veya kadın yayıncıdan; iyiden daha iyi, donanımlıdan daha donanımlı olması bekleniyor, gördüğü itibar ancak bu sayede eşitlenebiliyor bir erkek meslektaşı ile, yani ancak daha iyisini sunarak…
bir şarkı yapsam karlardanindigoO yağsasen yürüsenbir şarkı ki atlasında kayboldu atlarımo koşsasen gelsen arınsa "keine ahnung" batıerise "nezan" doğuyağmasa beyazolsunindigoo bulsasen gülsen türkçe sussamyutkunsam kurmanciilkel bir sevinçle ahvertigoerise Klimanjerosen görsen
sessizce yürür sözahestesay ki kalemin yazgısındanhalbuki gün erişir pencereleresırları dermek için rüzgarlar yoklar sokaklarıakşamın karanlığında korku yokyıldızlar güler arz u semadafırında ekmek meydanda insandevran döner velhasıltükenmez kalemim tükeniyorsatıcılar yalan söylemişüç…
Kalbim evvelde.Kalbim, hüznün bittiği yerdeGeniş sofalı konakların içindeKulaklarımda hâlâ tulumbasındaki suyunun sesiAnnelerin el işi yaparken sohbete tutuştukları gölgesinde,Çınar ağacının kol kanat gerdiği avlusu,Gözlerimin önünde… Kalbim evvelde.Kalbim, bıyığı terleyenlerin “adam” olduğu…
Ah Sydney!Sen ne güzel gelin olurdunİyi bir şair elinde.Kıymetini bilemedim,Elim gitmedi,Seni hep namahrem gördüm,Ne Seninle olabildim,Ne Sensiz.Sana dairAklıma gelen güzel şiirlerİhanetim olur diye korktum,Götürüp attım,Bir sabah loşluğunda,Harbour Köprüsünden.Halbuki Sen;Boğaziçi kadar…
“Cenabetsen başımda eğleşme yürü git!”Böyle yazıyordu Yürü Git Niyazi’nin mezar taşında.Durdum… Devlet erkânının dine mesafeli durduğu, ahalinin dinden uzaklaştırdığı bir dönemde yaşamış Yürü Git Niyazi. Dinsizlik marifet, dindarlık düşkünlük olarak görülürmüş…
Paslı merhem,nur imge,siyah gül;Hepsini geçtim gecenin ışığında,hepsi geçti geceden.Gençtim, ‘gencinen’ diye sırlanan harabat ehli vardı. ‘Paslı merhem’, nazik kurtlarını şifaya mazhar eyledi.‘Nur imge’, ‘siyah gül’e muaşaka teklif etti.Hakikat, dürr-i yetim.…
Zehir damlatıyorken kirli eller,Mıh gibi saplanıyorken kalemler,Diz boyu birikiyorken elemler;Bugünlerde de yazmayacaksan,Gayrı bir daha yazmasan da olur. ***** Hani gözyaşları, nedendir sükût?Oysa ıslak seccadeler bir umut…Buhardanlık kalpler, gözlerse bulut…Bugünlerde de…
-ölü doğan bir şiir /Yıkılıyor tarassut kuleleri rodinanınÇıkıyorum üşengeç bir elvedayla,arka kapıdan/ tamarind şerbetiydi sürgüniçmeye de yürek gerekti , reddetmeye debizim çocukların hürriyeti düşlediği günazade kalmanın kanaviçesi maviaykırı düşler kurmanın bedeli granitgöğ(s)ümüzde krater…
İşini kaybetmiş, eşini yitirmiş ve hayat sırtında ağır bir yükhalini almıştı. Yaşamın ağır yükü altında kaldırımda ağır ağırilerlerken bir yandan yaşadıklarını düşünüyor, öte yandan“ne günah işledik, bilmeden ne yaptık ki…
Bir yıl geride kaldıSon yaprak da savrulduAlnımda birkaç çentikAvuçlarımda iziCan evimde çivilenen anılarKalbimde sızıBir yaz günü terk ettiklerimŞimdi boğazımda düğümİleride mi geride miyimEski ne kadar eskiYeni şimdi eskidiEskici miyim ben…
Amansız, devasız dertlerimİncir çekirdeğinde devler.Tek ayaklı kurşun askerim;Yetiş deniz, sardı alevler. Kaç yorgan gitti bir pireye,Sirke oldu Babil üzümü.Su diye eğilip dereye,Kurumla yıkadım yüzümü. Hep bana mı karabulutlar?Yahut da ben…
Arif Baba, eller bizi dövendeDünya çetin, kim kalır ki güvendeYalnız mısın Belçika’da, Löven’deKader adil, bir hikmeti var elbetGarip kula Kadir Mevla yar elbetArif Baba sinem yine ahlanır Kalp ve kalıp bir…
Veda olmuş ismimDalgalar vurmuş beniSıra sıra, pek pek…Sabah olunca uyandır beni… Dağlara hoyrat tepe oldum şimdiBir ot bitsin çıplak yamacımaBir ağaç sarsın kefenimiSımsıcak olunca yatağım uyandır beni… Tarlada silüetlerBiliyorum onları,Onların…
Yana yakıla hıçkırıklarım da nedendirUykudan bitap düşmüş gözlerin yağmurlarıNedendir ki sağanak gibi yağıyorBaşka gözlerde sanıyorum ki ben iyiyimSanıyorum ki bu sis perdesi hep doğruları söylüyorBen ağlarken o gülüyorVe sanıyorum ki…
Çocuk babasına bir denklem sorusu getirdi. Babası soruya dikkatlice yoğunlaştı . Denklemin kuruluş yapısına odaklanmıştı .Oğlum bu sorunun çözümü var, öğrenirsin; esas olan hayattaki problemlerin üstesinden gelmektir, dedi. Her şeye…
Yalnızlığın pençesine tutulmuş nefsin elindeOmzunda yükü bekânın vurgun hiçliğeBu ne naz! Ne niyaz!Aç ellerini! Aç ellerini bir ses ver NiyazNefesin ki çerağıdır bu otağınYakacaksa nârının güncesiEftâldir gönlünde günden güne böylesiSenliğin…
Karanfil kokulu kitap ayraçları yapıyorumİkindi güneşlerinin bahtiyarlığında” diyerek; Bir şiire başlama hayali kursam mesela Çelik bir ok sinirlerimi patlatır Zordur kimine yani Günlük güneşlik keyifler çıkarmak Sizin aklınıza şiir deyince…