Göğün yükünü sırtlanıp kalkar bir kuş,
Kanadında rüzgârın eski sızısı…
Mavi, artık uzak bir masal değil;
Bulutların ardında saklı, yolun yarısı.
Her çırpınışta eskiyen bir rüya,
Ufuk dediğin, varılmayan o yalan…
Yine de uçuyor insan, korkuyu göme göme;
İçindeki o solmayan ışığa tutunan.
Ömer Dilbaz

Çok güzel olmuş ellerine sağlık abi