Gurbet Notları. Sürecin bulunduğumuz ülkeye gelişiyle sahip olduğumuz çoğu olasılıklar da doğru oranda gitmişti. Daha dar dairede, kısıtlı imkanlarda yaşadığımız bir zaman dilimi başlamıştı bizler için. Hepimiz birarada kalıyor, dertlerimizi,…
Kim hüzünlendirdi seni ey Gece!
Kim yetim bıraktı seni, Zalimce…
Kim gözyaşını silecek Nasipse…
Seni teselli etmek bari Gündüz’e düşse…
Eksikliğini hissettiğin şey değerlidir. Cezaevinde özellikle siyasi tutuklulara yemekler az veriliyordu.
O gün birkaç kişi toplanmış dışarı çıkınca yiyeceklerin hayallerini kuruyorlardı. Herkes en çok sevdiği yemeği dillendiriyor bazıları espiriyle karışık dışarı çıkınca Adana kebabını lahmacuna sarıp yemekten bahsediyordu. Herkesin yemekle ilgili bir hasret hikayesi vardı. Bu yemek muhabbetinin ardında oruçlu olmanın etkisi de yok değildi.
Bırakın artık dilinizden;
Leyla ile Mecnun’un aşkını,
Ferhat ile Şirin’in sevdasını,
Kerem’in Aslı’ya yanışını.
Bu yazıyı Fransa Marsilya’da tanıştığım ve bugün Paris’te yaşayan İsmail Məmmədov ‘un düğününde kaleme aldım.İsmail, Azerbeycan Karabağ’a yakın bir belde olan Ağcabedi’de doğdu.İsmail Memmedov’un hayatında ilginç anılar saklı.90’lı yıllarda memleketinde…
Ruhum bir seyyahtır; Bazen çıkar Everest Dağı'nın zirvesine,Bazense çakılır Lut Gölü'nün en dibine. Bazen bir toz olur; Atların soluduğu nefeste,Bazense kül olur Bülbül'ün Gül'e yandığı yerde. Bazen bir hırçın dalgadır,…
Gözlerinde insanlık yüreğinden vurulur
Şu üç günlük dünyanın üç günlüğüne zulüm
Yargısız infazların gerekçesi sorulur
Ezilenin ezenden intikam aldığı gün
Sekiz dokuz yaşlarındaydım. Ankara'nın o zaman gecekondu semtlerinden birinde yaşıyorduk. Bahçelerimizde meyve ağaçları vardı. Komşularımızla aramızda yalnızca bahçe sınırlarını belirleyen taş ya da briketten bir duvar. Sanırım hafta sonuydu. Babamla…
Resim: https://instagram.com/lilac_art_?igshid=dgxodjf1b6jp
Git
Ne izin kalsın ne gölgen ,şehrin izbelerinde
Göç etsin, vehimlerden rakseden suretin de
Ne çok oldu ağlamayı unutalı,Ölümleri görmezden geleli,Yapılanları bilmezden geleli,Ağla ey insanlık, artık ağlaBelki kalbin yumuşarBelki insanlığını hatırlarsın Elbet biter bu kara günler.Ölmez Ahmetler sessizce.Ayrı kalmaz babasından.Yaşarlar yuvalarında.Ağla Ey Insanlık artık…
SahiSürülerimiz vardı bizimUğultulu çan sesleri yırtardı maviliğiKöpek havlamaları korku salardı kurdaİnceden buğuyla dolardı havaAlıçAcı çağlaDağ kirazı toplardı çobanlarBir çiçek deniziydi kırlarÇocuklar oyunlarla pür sevinçGünler anneAkşam babaSofralar çokluk bulgur yufkaHer komşu…
Ressam Renkli Tuvaller'in Türkiye cezaevlerinde tutsak olan bebekleri temsilen çizdiği bir resmi... twitter @renklituvaller Instagram: @soulfulcanvasses
Bütünleme/ dert notları
Fotokopicide bulunmaz
Ümmü’ah bir kuşatmanın illegal söylencesiyiz
Yokuz mesela adresimizde
(daha&helliip;)
zambaklar açılsın geçtiğin yolda
güller tebessümle hoş geldin desin
parlayansın sürekli karanlıklarda
karanlığı delen aydınlık sensin
İnsan denen şu varlık ne çoğul ne tekilmiş
Duyarlı sinelerde kan süzülmüş, çekilmiş
Art arda fotoğraflar, videolar çekilmiş
Bollukla kalp dağlayan radyasyon çiçekleri
Şiir: Habibe Yücel
Resim : Ayşe B.
MUTLULUK
Dünyada mutluluğu aramak beyhude iş
Yaşlandıkça artan gözyaşlarına şaşırmayacaksın hiç…
(daha&helliip;)
