Ondört asır sonra anladım ki,
Senmişsin yana yakıla aradığım,
Şu içimde onulmaz diye sandığım
Ne kadar yaram varsa cümlesine dermanım.

Hayallerim sisli puslu bir bodrum katına hapsedilmiş
İncir ağacını görmüyor  parmaklıklı küçük penceresi üstelik

Hasret var içimde.. annem uzakta
Ah geçmek bilmiyor suskun zamanlar
Gün düştü bak yine akşam olmakta
Annemi anlatır tüllenen anlar

Asırlık bulutlar karartmış günü
Unutulmuş terbiyenin önemi
Sevdalısı çürütse de ömrünü
İş gider tersine sınav dönemi

sesinde sarhoş olduğum
yumuşak bir hardı yanan
kıyısında siyahı aradığım
büyük bir denizdi liman

mavilikler içinde sandığım
renksiz bir suydu deniz
dalgalarında kaybolduğum
ıssız bir adaydı yuvan

ulaşmak için çırpındığım
bitmeyen yoldu sonun
hep görmeni beklediğim
buğulu camdı gözüm

Gözlerinizde hiç bilmediğiniz hayatlar
ve bu hayatların acıları saklı
bir kişinin ağlamadığına
gökyüzü şimşek çakıyor
bilseniz, tüm yabani sesler
aynı ormandan geliyor
siz duymuyorsunuz diye
sesler yok olmuyor
düşünün,
yolunuzdan kayboldunuz mu
Sonra öğrendim tabii
ben çoktan yolumu kaybetmişim