Dumansız Yangın

Yüreğim yufka, ne olur inceldikçe incel

Vefasızlık kadar ürkütmüyor beni ecel.

*****

Ufkumu karartıyor, dostlar çekince perde

Gölge etme! Yüz yüze gelmek de var mahşerde.

*****

Zaferin arkasından geliyor hep sarhoşluk

Unutma! Değildir kabir, hesapsız bir boşluk.

*****

‘‘Bir avuç deli’’ seviyesine çıkamadım

Dostum, kardeşim! Yetmiyor böyle cılız adım.

*****

Bülbül susuverdi, güller soluverdi ansız

Farklı bir Şubat soğuğu yakıyor dumansız.

*****

İnan, hakiki temsil her zaman can simidi

Taklit kurtarmıyor, boğulan neslimiz idi.

*****

Umulmadık sarsıntılar vurunca üst üste

Aldanan en başta bendim, sonra liste liste. 

*****

Bir fırsattı bu zemin, gelip geçtiyse hebâ

Benzer imkânlar tekrar verilir mi acaba?

*****

Kuruyan gözlerim, anladım neden yaşarmaz

Kilitli kollarım, yetimi şefkatle sarmaz.

*****

Tohuma kar bembeyaz örtü, göründü hicret 

Ahir ömrüm için çıkarsaydım bundan ibret.

Selim Gül

Bir yanıt yazın