Hicret etsen ne çıkar, yabanın diyârına,
Bir arşın yolun yoksa, enfüste dîl dâr’ına.
Dâr-ı dîl kaç dünyalık, memleket bilir misin,
Ne dâr-ı muhittir ki, dâr olmuş Dîldâr’ına..

İşte hicret çift kanat, biri yaban yerine,
Ve o azim seyahat, içten içe derine,
Çift koldan göçür ruhu, göreyim ederin ne,
Yoksa gezsen de dehri, düşer zebil kârına…