Hüzün listesi kabarık. Kimsesizlik, hastalık, çaresizlik… Ne kadar dert var, keder var dünyada.
Geçen Ukrayna’daki insanların göçlerini izlerken bir küçük çocuğun, tek başına bir kafilenin arkasında, elinde bir kâğıtla yürüdüğünü gördüm. Anlaşılan bu yavruya bakan ebeveyni yola çıkamamış, bu kafilenin arkasında onu uğurlamıştı. O yavrunun gözyaşları çağlarken benim içimde feryadı koparttı.
Vicdanlar yerinde olmalı ve bir yere, bir gönüle ateş düştüğünde koşup yarayı sarmalı. Dünyada ne çok acı vardı. Bu kadar yangının içinde insanın duyarsız olması, sürekli evi, arabası ile meşgul olması ne üzücü. Bir de sosyal medya hesaplarına bakıldığında dünyada neler oluyor, neler… Olayların sınırı yok sanki ve bana tsunamiyi hatırlatıyor.
Çünkü hangi tsunami videosunu izlesem yürüyen, eğlenen insanların birden yok oluşunu görüyorum ve incecik bir perde olan hayatın bitiş şeklini hayretler içinde izliyorum.
Ukrayna’da caddelerde terk edilmiş arabalar, evlerde bırakılmış hayvanlar, kapatılmış dükkânlar acı veriyor insanın yüreğine.
Adapazarı, Düzce depreminde oraya vardığımızda yıkılmış evlerin arasında sallanan perdeler, kamyonlarla taşınan cesetler ve bir kenarda çadırlarda ekmek yiyen insanlar aklıma geldikçe dünyanın çok da özenilecek bir meta olmadığını düşünüyorum.
Nice gül yüzlü sultanları misafir etmiş dünyanın bir ince perdeyle sona erişi ve sinema perdesinin kapanması gibi her şeyin sona erişi…
Bitmeyen aile sorunları, hastalıklar, ihtiyarlık, rızık için koşturmalar, mutfaklar, tencereler, dolaptaki meyvelerin son buluşu ve insanın acı hikâyesinin bitiş noktası…
Bitmeyen, tükenmeyen tek gerçek Allah (cc.) sevgisi ve O’nun (cc.) yüce Zatının nurları.
İnsanoğlunun tutarsızlığı ve bu kadar muhtaç iken sınır tanımayışı… Hepsi zihnimde gezen gerçekler.
İnsan yaratılış hakikatini kavradığında onun için yeni güzellikler başlayacak ve cennet âlemlerinde seyran etme yolunda adım atmış olacak.
İnşallah çok geçmeden gerçekleri idrak eder ve verilen nimetlerin kadrini bilerek kulluk sırrını çözebiliriz. Ne de olsa hayat perdesi bir anda kapanıyor. Bunun tek çaresi ise kâinatın arkasındaki sırlı perdeleri kulluk ile aralamak ve Hakikat Güneşi’ni bulmak.
Rabb’im bu yolculukta hepimize yolları kolay eylesin ve beklenen bahar ile gönüllerimize huzur versin.
Yazan: Aslı Aslan
