Lisanımızın haysiyetine vakıf Hüseyin Say Üstadımız, son zamanlarda Türkçenin başına bela olan bir marazı, o meşhur “katılım sağladık” garabetini ne güzel teşhis etmiş. Vallahi okurken “Destur!” dedim, bizim hanım bile yerinden zıpladı.
Bakınız efendiler; bu bir mesele-i mühimedir! Eskiden bir meclise teşrif edildiğinde, edeple “Katıldık” denir ve mesele orada hitama ererdi. Ne duru bir ifade, ne asude bir tınnet… Şimdilerde ise bir “sağlama” merakıdır peyda oldu. Yahu evladım, alt tarafı bir açılışa, bir toplantıya, bilemedin bir düğüne iştirak etmişsin; neyin “sağlamasını” yapmaktasın? Sen lisan laboratuvarında kimyager misin, yoksa bakkal çetesinde hesap uzmanı mı?
“Katılım sağladım” demek; “Yemek yeme aksiyonunu icra eyledim” demek kadar sakil, “Uykumu uyuma noktasına taşıdım” demek kadar gülünçtür. Bu, kelime israfıdır; bu, Türkçenin o canım sadeliğini, sanki mühim bir iş yapıyormuş havası vermek için lüzumsuz kelime kalabalığına kurban etmektir. Bir kelimeyle meram anlatmak varken, üç kelimeyle lisanın belini kırmak, ancak bizim “sağlamacı” plaza tayfasının harcıdır.
    Hüseyin Say Bey o kıymetli tecrübesiyle hakikati beyan etmiş: Bu bir dimağ hastalığıdır! Bizim gibi eski tüfekler bu nev-zuhur tabirlere pabuç bırakmaz; “sağlayanlara” değil, “olanlara” ve “yapanlara” itibar ederler.
    İmdi her kim ki yanınızda “Şu toplantıya katılım sağladık” diye ahkâm keserse, ona en muzip edanızla bakıp; “Evladım, sağlamasını yaptın da sonuç kaç çıktı?” diye sual eyleyiniz ki, lisanımızın haysiyeti ayaklar altına alınmasın.
Hüseyin Üstadımızın o mübarek kalemine sağlık; biz de buradan kendisine en halisane ve “sağlamasız” hürmetlerimizi arz ederiz!