Sana / Emine Çiftçi


evveli tükendi
ahirindeyiz zamanın
açıldı kutusu pandoranın
saçılıyor dünyaya cehennem
kin nefret tutuşturuyor her yanı
öfke en çok da
kibrin ateşi kükrüyor
ve zalim tutuşmuş yanıyor
kızgın korlar sarıyor
yakıyor yedi kıtayı
sinsi bir yılan gibi
akıyor lavdan nehirler
Nemrut’un ateşine
odun taşıyor herkes
kimi de izliyor almadan nefes
yok mu bir kova su
karınca nerede
yazık değil mi İbrahim’e
İbrahim kuşanmış gönlünün cennetini
Ilık ve selametli
Nemrut körüklemiş cehennemini
kızgın ve kahredici
Allahümme ecirna minennar
eman ver bize
eman diliyorum senden
koru bizi ateşten,
koru bizi cehennemden
yalıyor yüzümü alevler
kıvılcımlar yağıyor
saçlarım mı tutuşmuş ne
ellerim.. ellerim mi yanıyor
aman ya Rab
eman ya Rab
rahmetini kuşandır
öteden
dertli bülbülün nağmesi
süzülüyor ruhuma
bir kırık ney inliyor
bir ılık meltem
okşuyor yüreğimi

taşıyor kalp çanağım
ıslanıyor yanağım
uçuşup secdeye kapanıyor
ömrümün hazanında
sararan yapraklarım
ürkek bir serçe gibi
tir tir titriyor bedenim
ancak senden dilerim
sanadır hislerim Rabbim
hüznüm ve kederim
doldur kalbimi nurunla
yanacaksam
yak beni de aşkınla
yana yana kor olayım
kül olayım
sana savrulayım
edhihnel cennete meal ebrar

Bir yanıt yazın