Sevdasıdır öğretmekÇiçeklerdir dünyasıOnları sulamakOnlara sevgi aşılamakHayatın anlamıNefes olmakSu olmakToprak olmakGüller yetiştirmekGülen yüzlerde kaybolmakYorgunluğunu unutturuverir Bir baba gibi bir anne gibiHazırlar hayata, zorluklaraAman bir şey olmasın güllereTir tir titrer soğuklardaIsıtır bahçeyi…
Benim Öğretmenim… Bir Gül’den Öğrendim Gonca Sevdasını Bazı insanların söze sığdırılması… Adını yeni öğrendiği güneşi bir çocuğun küçücük elleriyle göstermesi gibi… Yüzdeki aydınlık, gündüz ruhlu insanları nasıl anlatırsa onun gibi…
Tavuğu, horozu eti için öldürmekle bülbülü öldürmek arasında ne fark var? Hele daha leziz olduğu düşünülüyorsa neden denenmesin, yenmesin? Çok mu keskin bir giriş cümlesi oldu, bilemiyorum ama Ahmet Haşim'in…
Sana ne desem yetmiyor bugünlerde Her şeyi konuştuk düne bugüne dair Yeni bir söz de kalmadı dimağımda Kalem de gitmiyor bir kelime ileri Dökülmüyor işte en sevdiğim heceler Ki seçeyim…
Kirpiklerinin arkasında duran, saklanan Annesi, babası, hoyratça elinden alınan Yurdunda,yuvasında;hüzünlü gurbet yaşayan Tebessümlerin,gamzelerin;seni özledi can Elinden; sevdikleri, sevenleri gasp edilen Hangi birine ağlayacağına; şaşıran,daralan Körpe yaşta yaşadığın; ağır imtihan Hafakanı;gönlünde…
Bildin mi Bildin mi seni taşıyan kanadınıPeki duydun mu iç içe âlemlerin kıyamınıGördün mü cennetin rüyasınıTuttun mu peki ellerinleİmanını mayalamış kulun dünyasını Dildin mi bıçak gibi birdenYıkılmış zamanın hayâsınıSakladın mı…
Kalbini vermedin belki de aşkaSisli yamaçlarda yoruldun kaldınOysa bir çiçeğin bakışlarındaSaklıydı sevdalar..ah aldanmıştınKalbini vermedin belki de aşka Kalmadı elinde tül tül arzular;Gurbet, hasret, hüzün..hep fasıl fasılŞimdi yanağına inci damlalarSüzülür bahçene…
-Canım Dedeciğimin Aziz Hatırasına- Kahraman köklerden zafer nağmesiTopraktan dallara şefkat bûsesiŞahlanış mevsimi; arı, kuş sesiDiriliş kundağı badem çiçeği Tabiat rahmetle gelince vecdeCemrelerle etmiş Allah'a secdeİnsanlığa bahar, hayata müjdeMuhabbet kaynağı…
Ben bu şiiri aslında hiç yazmayacaktımKim tutuşturdu bu sözleri dilimeKim koydu bu yaşları mendilimeBen diyorum bu şiiriHiç… Ama hiçYazmayacaktım… Düştüm kimsesiz yol ortasındaGayrı iradi bir boşluğa elimi uzattımO zamanlar alışamamıştım…
Çocukluk arkadaşı deriz ya, Şimdi bakıyorum da... yanlış diyormuşuz, Meğer o çocuksu dostlukları hafife alıyormuşuz... Çocukluk arkadaşı, Deyip geçiyormuşuz, Sonra yıllar geçerken, Nasıl da anlıyormuşuz ki, Aslında dostluğun hasını, çocuksu…
Kaldırıp aradan ayı ve yılı Vuslat kapısından giresim geldi Arşınladım sana uzayan yolu Hasretlik yüzünü göresim geldi ... Ayrılık neşteri kalbime zemin Gitmiyor ki zalim, yerinden emin Senden gayrısına edemem…
Cizlavet şair ve yazarlarının her çarşamba edebiyat dostları ile buluşması artık gelenekselleşti. Takipçilerimiz soruyorlar sürekli. Çok güzel mesajlar da alıyoruz. Güzellikler paylaşıldıkça güzeldir. Bu hafta gönüllere dokunan hatıralar şiirler dinleyeceksiniz.
Ne bu âheste hâlin, doğ gönlüme ey Bahâr!Müjde-dâr rüzgârınla vur alnıma ey Bahâr!Uğrayıp semt-i gül’e bir hatırın sor da gel,Oku bana yârimden, hoş gül-nâme ey Bahar. ! Abandı kış üstüme,…
Bazen bir cümle, bazen de bir melodi geçmişe götürür insanı. Çocukluğum ile el ele duruyor gençliğim. Nasıl da birbirinin aynısı görünüyor. Suretim şimdi de onlara pek benziyor. Fakat hissiyatım eskilerin…
nasıl dayanırım bu sessizliğe hayalin yanımda ses vermiyorsun alıştın mı yoksa bensiz yüreğe hayalin yanımda ses vermiyorsun ... ruhum sarmalandı gülümsemenle kalbimi doldurdun, doldum sevginle kısacık da olsa bir kelimenle…
yani sence ben, susuyorum öyle mi yani sence ben, öylece sessiz ve taş gibi bilmelisin demiştim hatırla ben en güzel cevabı, susarak veriyorum ben en güzel sözcükleri,…
Geceler su sesi kuş cıvıltısıBahar bulutları getirir her ahBaşımız üstünde yaprak cümbüşüBazen de meltemle uyanır sabahGeceler su sesi kuş cıvıltısı Küçük bir kandildir yanar içimdeDışımda yalancı ışıklar sönerBir çay gibi…
Sahi asuman kadar mavi midir düşlerin Vakti merhun rahminde döllenen de sen misin Beynime işkenceler yapılırken usulen Toprak üstünde ıssız güllenen de sen misin Ya koş gel uzaklardan şenlendir ıssızımı…
O Züleyha cemâlini kim olsa fark ederdiYüreğinde kopan tûfan Nuh’u da gark ederdiSeher vakti sabâ yeli gül sîmânda eserkenMecnûn seni görse idi Leylâ’yı terk ederdi Sağa sola kükrese de kendince…
(Dıştan merhem faydasız yara içten kanıyor) Her dal bir bahar için kırılırBin kabul alsa da dünyaYollar insanın kalbinden geçer Hakikat yorgunudur hayallerÜşütür çırılçıplak bir mendil gözleriSular dile gelir a(r)dındanAyları yıllara…