kim bölüşür ekmeğini seyrek umutlatüfeklerin sayesinde gün b/ölüştüren kimsahiden bir çıkış varsa bu güncel anafordan(Lütfen) önce bana söylemelisinve ekimbir eylül terkisinde g.izlenirki insan severken filizlenir babamı özlüyorum bu ayıp değilülkemi…
Gün yüzü görmemiş ŞARKILARIMIZ var bizim, notası olmayan, manası dostlara ayan, bestesi göklerde yazılan, mazlumların kulaklarında her bir harfi asılı kalan, gözlerinde buğu buğu hasret taşıyan, hikayesi alemlerde dolaşan şarkılarımız…
Vurdu bizi bir şubat soğuğuSavrulduk her birimiz bir tarafaKırıldı kolumuz, kanadımız,Viran oldu yuvamız;Ağlar olduk yana yakıla.. Vurdu bizi bir şubat soğuğuIşıklar yanmıyor gayri, ocaklar tütmüyorBağlar bozguna vurduBağbanlar görülmez olduÇekip gittiler,Uzak…
Sessiz kalan ateş böcekleri,Gözyaşlarını tutamayan bulutlar…Hep böyle miydi hüzünlü sonlar?Onlar bile dayanamadığım romanda.Bir yaz gecesi uzanıp izlediğim yıldızlar,Babamın küçükken anlattığı masallaraAnnemin söylediği ninnilere benzemiyor.Daha soğuk, daha karanlık şimdi romanlar.Ucuza satılan…
Vakit gece…Karanlık …Zaman gece, asır karanlık…İçime içime ağlıyorum, kalbim acıyor, çok acıyor anne.Ruhum bedenime sığmıyor.Yüreğim bir kafese sıkışmış minik bir kırlangıç gibi. Çırpınıyor, çırpınıyor çıkamıyor anne.Oysa umut şarkıları söylemeyi severim…
Derdi içte olanın gözyaşı dışta olurKapında ağlaşanlar seni diler Allah’ım Zemheriler nurunla baharlara yol bulurCemalini kullara n’olur göster Allah’ım Ümmeti Muhammed’in Sende yeri başkadırHabib’inle bu canlar Seni ister Allah’ım Takdirine…
Şair ve Ebrucu Ayşe Beçene Hanımın Cizlavet Akademi programında canlı olarak yaptığı ebru çalışması.
Kim derdi baharım kışa dönecek,Kırılıp döküldü dallarım benim.Belli ki bahtımın şavkı sönecek,Hazâna uğradı yollarım benim.…..Sevmek bir hayâldi, hayâlde kaldı,Vuslat bir masaldı, misâlde kaldı.O yâr çok uzak bir mahalde kaldı,Boşluğa uzandı…
Ruhum ayak izlerinle dolu İzinsizSöylesene gönüllü mü girdin yoksa Gönülsüz Kaç derviş gezdimKaç bilgeye sordumŞimdilik yapamazmışım Sensiz.. Ama sevda atını şahlandırıncaEziliyormuş çiçeklerimÜzülüyormuşum, denedim, olmuyormuş Dizginsiz Her şeyin büyüsü bozulurmuş yaVakti…
Kuru bir yaprak gibi savruldu hayatDert keder ızdırap her tarafSevdiklerim çok uzaktalar artıkBu hayat yük bana bu dünya araf Hevesler boğazımda düğümArzular deli gibi kaçarUmut sade bir hayal artıkRüyaların ömrü…
Şiir yazdığım vakitler, okuduğum dakikalar, "en yok" olduğum zamanlar. ....bir şiir.... bir ben ve bir de aramızdaki o garip duygusallık. Bir şiir arası veriyorum, terkediyorum alemi, evet...bir şiir.... bir ben,…
Diline vakıf ol, halini dinle,Devrin hitabında erkanıharplerİnsanda hiç eksik olur mu hile?Dünya serabında erkanıharpler Napolyon mağluptur general kışaHanibal Alpler’de yürümüş boşaAttila kimlerle kaldın baş başa?Teneşir kabında erkanıharpler Kalem mi, kılıç…
Anne olmayı öğreten şu hayat, anneme ne kadar çok ihtiyacım olduğunu da hatırlatır her fırsatta. Uykusuz gecelerimde, yorgun günlerimde, hastalandığım zamanlarda sıcacık bir çorbadan ziyade anne şefkatine muhtaçlığımı derin derin…
Her hayalimiz sihirli bir fasulyeGöğsümüzden göğe yükselmişEbemkuşağının sonundaki defineYedi renkli umut üç kutlu cemreduvar yıkılsınkapı açılsınpencere ışısınAçılmadı korsanların hazine dolu sandığıAhraz bir haydut papağanların inandığıAltın nesilleri aldı kaçtı bir dağaAttı…
Hangi akşamın kızıllığı bu sinen gözlerineYüzünde gümüşten çizgiler,Yağmur uğramış semtine ardında toprak kokusu “Şimdi uzaklardasın….” Radyoda çalan şarkıdanUzaklığını yakın etme telaşı yemeğin buğusunda Elinin tersiyle yüzünden yağmurun izlerini silmenin yarışıBiraz…
Seni de mi yalnız bıraktılar? Sen de mi gözlerinde hüzünle ufka bakıp beklemelere daldın? Belki hiç gelmeyecek o gemi veya hiç yokmuş, hiç yaşanmamış, hiç değeri yokmuş gibi olacak anılar.…
Serazat bir tohumdum esen yeldeSavurdu beni, kondum saçındaki nişan telineDerken düştüm, kirpiğinin en ok yerineYüklendim gözünün nemini, doldum alabildiğine.. . Kirpiğin bıraktı emanetini, damladım gönlüneSaçtım içimdeki zerreleri her zerresineÜşenmedim, kök…
İnsanın gözünü yol çekiyor. Hem de çok uzaklara çekiyor. Gidesim var. Gerçi yıllar yılı çok yollar gidip çok yerler görmüşlüğüm olsa da bu günlerde canım yine yol çekiyor. Tası tarağı…
Sen bana "bizi anlat" mı dedin Ey Can?Nasıl yaparım nasıl ederim?Koca okyanusu bir zavallı bardağa nasıl sığdırırım?Beni ısıtan ışıtan güneşimi dürüp de bir cam parçasına nasıl yansıtırım?Dünyanın bütün yeşil çimenlerini…
“Tüm aykırılıklarımızla Barışabi’nin kol düğmeleri kadar bile değildik. Hiç değilse onlar düzenli aralıklarda bir araya geliyordu… Biz ise Aralık’larda hep ayrı'kalıyorduk.” Küçüktüm “Anadolu Lisesi” imtihanına giderken onunla, “karnım ağrıyor baba”…