Cizlavet Dostlarından Sevgili Gökhan Bozkuş'un Seni Ben şiiri… Seni ben öyleceSeni ben sessizSeni ben buğu buğu gözlerleSeni ben uzun bir geceSeni ben..Yürümedim aldılar , aldılar Devrilmiş bardaktan dökülen suKanayan deriden…
Geldiğin mevsimin sonu kışın habercisi idi. Kışın ortasında gül mü yetiştirilir hocam? Bahçeler dikenli çalılarla dolu. Eğer çalı varsa, bu toprak gül de yetiştirir; bahçıvan olmasını bilmeli. Güz mevsimleri…
Benim Öğretmenim… Bir Gül’den Öğrendim Gonca Sevdasını Bazı insanların söze sığdırılması… Adını yeni öğrendiği güneşi bir çocuğun küçücük elleriyle göstermesi gibi… Yüzdeki aydınlık, gündüz ruhlu insanları nasıl anlatırsa onun gibi…
Tavuğu, horozu eti için öldürmekle bülbülü öldürmek arasında ne fark var? Hele daha leziz olduğu düşünülüyorsa neden denenmesin, yenmesin? Çok mu keskin bir giriş cümlesi oldu, bilemiyorum ama Ahmet Haşim'in…
Cizlavet şair ve yazarlarının her çarşamba edebiyat dostları ile buluşması artık gelenekselleşti. Takipçilerimiz soruyorlar sürekli. Çok güzel mesajlar da alıyoruz. Güzellikler paylaşıldıkça güzeldir. Bu hafta gönüllere dokunan hatıralar şiirler dinleyeceksiniz.
Bazen bir cümle, bazen de bir melodi geçmişe götürür insanı. Çocukluğum ile el ele duruyor gençliğim. Nasıl da birbirinin aynısı görünüyor. Suretim şimdi de onlara pek benziyor. Fakat hissiyatım eskilerin…
Sıradan bir günü yaşamak içindi hayatın devamlılığı. Her gün bir önceki ile aynıydı. Değişmeyecekti bu. Sanırım bu tekrar eden döngü, dişlileri arasında beni ezip bitirinceye kadar hep böyle devam edecekti.…
Gurbet ne tarafa düşer acaba?Bu soru bile insanın kendi gurbetinde olduğunu göstermiyor mu?Gurbete gidilirdi önceden gidenlerin eli ekmek tutardı da hasret katıkları olurdu. Bu uzak diyarlar kimine pazar kimine de…
Eskiden gurbeti yol zannederdimEskiden gurbeti mesafeler,dağlar,ovalarVe geçit vermez diyarlar zannederdimZannederdim ki garip; evinden, köyünden, sevdiklerinden , yurdundan uzak kişidirZannederdim ki garip; bir göçmen kuşu , bir turna , bir leylek…
“Muhabbet her daim yoldaşın olsun Demli gel yüreğim bardağın olsun” Çay. Ne sihirli bir kelime, ne sihirli bir içecek. İçilecek değil sadece, sevilecek, öpülecek, gülünecek, hayal edilecek şey. O kadar…
Edebiyat ve Siyaset 2 Bir ülkede edebiyat ve sanattan çok siyaset konuşuluyorsa, o ülke üçüncü sınıf bir ülkedir, diyor Nietzsche . Nasıl olabilir bu, diye sorabilirsiniz kendi kendinize. Edebiyatın bir…
“Çayı şekersiz, kahvesi orta, sevdiği yanında olmalı insanın” Yine pembe hırka üzerinde, belli ki üşüyordu... Bir çay mı koysam düşüncesi aklının bir ucundan geçmiş olsa da, kahvenin pratikliğine ihtiyacı vardı…
Suların renk almasıyla oluşan güzelliklerden gözümüz zevk alır ama damağın zevk alması ayrıdır. Hem göze hem damağa hitap eden en güzel renkli su bence çaydır!Göz zevkine önem verenlere denizi tavsiye…
“Ömür, baştanbaşa bir gurbetten ibarettir.’’Ayrılığın hüzünlüsüdür gurbette olmak. Elde olmadan gurbetin yolarına düşenler, gözyaşlarıyla ıslatırlar gurbetin tozlu yollarını. Sonra da sılanın her bir köşesinden gelen topraklarla dindirirler hasretliklerini. Böyle istemeden yaşanan…
Sanat somut mudur, soyut mudur diye sorulsa zannediyorum ekseriyet soyuttur ,diyecektir. Sanat insanın iç dünyasının fotoğrafıdır. Ve bu fotoğraf kimi zaman şiirle kimi zaman şarkı ile misafir olur ruhlarımıza.…
“Çok sürmeden kucakladı beni uyku.Telaşlı ya da rutin sabahlara taşıyan,kimi zaman kaçış,kimi zaman başlangıçların ön kapısı uyku.Kendi tercihlerimde hiç ayak diretemediğim,çarelerin onlarca kilide vurulduğu,unutmaların tatlı kısa molası ve teslim olduğum…
İnsan, beden ve cismaniyet itibarıyla bütün varlık alemine nisbeten bir zerre hükmündedir. Akıl, vicdan, ruh ve tefekkür zaviyesinden bakılırsa yaratılmışların en eşrefi.[i] Onun dünyadaki arzu ve ihtiyaçları sınırsız, buna mukabil…
Kaç zaman geçti nerelere gitti ,nelerin yaşandığını anlayamadı, olanların farkında değildi ama yine olmaktan keyif aldığı yerde, her an etrafta hareket olan salonda,konsolun üstünde...2005’te Kadıköy’de bir kırtasiyeden alınıp, satır satır…
Bir İkindi Vakti Bir ikindi vakti güneş guruba doğru meylederken, kızıl renklerin billur tayfları arasında, derin bir tefekkür tufanında, sandalımın küreklerini hızla çekiyorum güneşe doğru. Heyhat, zaman o kadar hızlı…