Baharın son hali... Yılın son zamanları... Zaman döngüsünü tamamlamaya uğraşadursun bir ana kaybetti gurbetteki bir oğul. Annesi öldü. Kimse konuşmadı bunu... Kimse yazmadı. Babalar ve oğullar kadar çekici gelmedi insanlığa…
Görmedim yüzlerini Zaten görsem de yüzsüzdü onlar Kararttılar birden göğümü Fikirleri zift, dilleri zift... Zaten onlar kapkaraydılar Araçları da siyahmış Sonradan öğrendim Onunla getirmişler beni Bir öncekini aratacak eziyetlerin Bir…
Ne günlerdir yaşanıyor Ya Rab,Her bir demde bir matem…Şimdilerde insanlar bitap,Harabe oldu yuvalar, yurtlar harap… Şikayet sayma ne olur Ya Rab,Bunca zaman hizmetkar eyledin madem,Bahşettiğin lütuflar çıkmasın serap…Olsa da can…
“Sonra biz o kitabı kullarımızdan seçtiklerimize miras kıldık, onlardan nefislerine zulmedenler var, ortada olanlar var, Allah’ın izniyle hayırlarda öne geçenler var, işte büyük lütuf o” (Fatır, 35:32). Kimi yaşar esmasındaTecelliler…
Bu sözler, bu ince, aşkın tiz sesi,Üç beş harf, bir kalem sanma dizmesi.Üşüşür hendesî, eritir ruhu,Kâlbi yor, akla zor, herbir dizesi..Kâh gurbet tadında, kâhi bir sürgün,Dün gitti, elde gün, nerde…
Bir temmuz gecesi tükettik aşkları,sevdalarıBir Temmuz gecesi, ayrıldık biten ilkbahardanBir temmuz gecesi, yolcuyduk pembe rüyalardan karabasanlaraBir temmuz gecesi uyandık zemheri kışa.Işıklar birden söndü.Karanlıklar içinde aranırken el yordamıyla,Kapıdan sızan ince bir…
Yine gam yükünü yüklendi gönülNe havayı görür, ne suya bakarHüzün kervanına eklendi gönülCoşkun sular gibi deryaya akar 🥀🥀🥀Bir sazlıktı daha önce evimizToplandık, buraya geldik hepimizDoğrandı, delindi, yandı içimizHer dem feryadımız…
Kimler geldi, kimler geçti dünya sahnesindenBir pay var ciğerinde hâlâ insanoğlununÂdem'in(a.s.) aldığı o ilk dünya nefesindenSon perdesindeyiz şimdi bu sırlı oyunun Esamesi okunmaz Kârun'un servetininYâr olmadı Firavun'a koskoca sarayıNemrut kurbanı…
Dertlerimi taşıyan, gözyaşım yastaSancısı sarsar, yıllarım hastaİnsanlığa susayan, insanlar sustaBekleyenler var, beklenenler mahpusta Gözyaşlarım koşturuyor, terle yarıştaAtbaşı yol alıyor, küheylanlar yokuştaAtlaslar hazır, atiyyeler vuslattaBekleyenler var, beklenenler mahpusta Toprak suyla, buluşsun…
Eylül diyorum susuyorumAyrılıklara bırakıyorum düşen yapraklarımıVe bulutlar arasında kalan güneşsiz sabahlarımı,Soruyorum hep meselaRüzgâra teslim ettiğim uçurtmalarımıUsulca kırılmış dallarımı,Eylül diyorum susuyorumŞimdi geç kaldığım herşeyi arıyorum ,Kimsesiz gönlümü sarıyorum,Bazen yokuş gibi geliyor…
Vedalaştık, bir sonbahar günüydüGitmiyor gözümün önünden son bakışınHemen geleceğim diye gitmiştim gülümBak şimdi kokusu geliyor kışın Aklın bendedir şimdi gülüm, bilirimYitirmedim inancımı, ümitsiz değilimDua et, kış bitmeden gelirimUzamaz, kalem tutup…
Bilir misin son durağın nerdedir;Bir konduğun, bir göçtüğün hanlarda?Yedi iklim dolaşsan da yerdedir;Mevt, semtine uğradığı anlarda. Son durağın yolu yokuş, aşmak güç;O menzilde fâni dünya olur hiç.Mal mülk ile oyalanman…
Dün gördüm de bana sitemini Kor alevlere yandı yüreğim Üzgün birkaç kelam ettiğini O gün acıya kandı yüreğim *** Olan oldu gelen geldi başına Haklıyım haklısın demek boşuna Şimdi düşsem…
Bir deprem yaşarım içimde,Her şiir yazışımda…Kalb barajım patlar,Atar damarımın atışında. ... Ciğerlerimde bir fırtına kopar,Her nefes alışımda…Bir kara leke yapışır,Off off çekişimde. ... Bazen bir pınar, bazen sel alırCoşar durur…
Kırık kalpler menziline varıyorCesaret kırılıp adım atılıyorHayal ile gerçek arasındaMahsun mahsun bakıyorTuba da zakkum da bizim içinCanımıza okunan bir çağdaDünya deliler gibi dönüyorAlfabenin harfleri kayboluncaSuskun kalmaktan başkaKimin hayali yeter bu…
Abi-abla-kardeşler! Baş’ınız bağış başta. Sancılanır beşaret; aşkın çağlar doğuşta. Ellerde nur, yurt-yuva, gözlerde tütüşünüz. İmara emir eri, has işler tutuşunuz. Ziyadar gönülleri buyurdunuz tahtına. Nasipdar nesilleri doyurdunuz bahtına. Kıtaların, bereket…
Mustafa Kabakçıoğlu'nun Hücrede Ölüm Yıldönümü İçin Nağmeler sağır, sararmış sözlerBeyaz sandalyede buğulu gözlerTomurcuk dallarda, kavrulur samyeliBeyaz gelincikler beklerken seni Dillerde kış beyazı ağıtlarGüz çiçeği sanki, ebrûli günlerGece ayazı vurmuş hayalleriBeyaz…
Bir Eylül sabahı telefonum çalmıştı. Arayan ablamdı. İlk sözü “Duydun mu?” oldu. Duymam gereken neydi? Hayır, bir şey duymamıştım ve ben henüz gece gördüğüm rüyanın etkisindeydim. Rüyamda etrafımız sarılmış vaziyette…
Kaçıncı kez tırmandım bu taş merdivenleri bilmem? Ne çok hüzünlü adımlaaşınıp çökmüş omuzları? Ve takiben el ele tutuşup, karşılıklı dizilmiş servilerin başeğerek buyur ettiği taş yol.Ne tarafa baksam renk renk…
Bir sürgün hicrete sefer eylese Dağlar duman yollar viran olur Dere tepe aşsa sulardan geçse Derdi canan olur işler asan olur *** Ardında kalır ata yurdu topraklar Bulduğuna sevinir bildiğine…