Hayat, kendimizi anlamaya çalıştığımız uzun bir yolculuk. O halde neden ‘Müsait bir yerde!’ deyip teslim olmanın kolaylığında akmasın?

 ‘Müsait bir yerde!’ derken ‘tam şurada’ demiyoruz, akışın uygun gördüğü yeri kabulleniyoruz. İsteğimizi belirtirken, ötekine de alan açıyoruz.

 ‘Müsait bir yerde!’ : Belirsizlikle barışık olmayı, uygun anı yakalamayı öğreten bir metafor. Hayattaki belirsizliklere uyum sağlamak gibi, teslimiyet gibi…

 ‘Müsait bir yerde!’ : Uygun noktayı şartların ve bir ötekinin desteğiyle bulabileceğimize bir inanç…

 ‘Müsait bir yerde!’ : Hem özgürlük, hem sınır var bu cümlede. İhtiyacı dile getirip sonucu ötekinin imkanına bırakma var.

 ‘Müsait bir yerde!’ : Ben merkezli bir talep değil, birlikte var olduğumuz düzene uyumlu bir istek var.

 ‘Müsait bir yerde!’ : Kısa süreli de olsa, bir güven ilişkisi… Beni öyle bir yerde indirecek ki yoluma devam edebileceğim/hedefime varabileceğim.

 ‘Müsait bir yerde!’ : Bir taraftan kendi ihtiyacını duyurmak var; öte taraftan kesinlikten çok esneklik, dayatmadan çok uyum var.

Sonuç olarak; bu hayatta, isteklerim var, hayallerim var, hedeflerim var ama hayatın akışıyla çatışmadan ‘müsait bir yerde/anda’ gerçekleşsin umudum var.

Banu Vera