içimde demirden kocaman bir pencereve kalbime saplanan parmaklıklar küçüle küçüleaydınlığa açılan bir kapıdan çıktımüzülme!daha önce de ayrıldık seninle.. nereye gittiğimi bilmeden yürüdümiçimde bitmeyen kavimler göçükaç gün sürdü, kaç sürgün..sarı çiçeklerden…
Hani bana hep öğüt verirdin, “alma” derdin!Bana ait olmayanı bugün aldım baba…“Kul hakkından bir dirhem dahi çalma” derdin!Bugün felekten bir gün çaldım baba… Kendi halimizde oturduk garip kuş gibi,Ne ekmeğim…
Sanırım ben yazmaya bağımlıyımYapamıyorum onsuzYa da bir tuzağa düştümYapamadığımı sanıyorum onsuz Yazmak şeytanın bir oyunu mu?Anlayamadım henüzBelki de beni okumaktan uzaklaştıranDost sandığım bir düş Okumayıp yazmak ne de kolay bir…
Ey yar dağıtma Sümbüllerimi,Leylakların arasından zor topladım.Estirme gonca bahçemin güllerini,Onları gül-ü yare sakladım.İncinme hemen,Sevdanın bahçesinden senin için,Nergis kokulu çiçekler sakladım.Ne de hoş sevdaymış bu,Ey yar ,Senin sevgini beş iklim son…
Bir İstanbul silueti gözbebeklerimdeBalzac'ın kalemi dolaşsaBu yerlerde Yitik kelimeler sayfalarda sıkışmışRüzgâr okuyorRüzgâr dokunuyorSatırlardaYitiğime Eski zamanlarda yaşamış bir yazıcı köleElinde papirüslerAklında aşkımKalbinde benÇırpınıyorumÇaresizce Nilüferlerin arasındaBir geceYürürken sessizceHanımeli kokuları gelirBir meltem kanadında…
Şimdi her yer harabe, yıkık bir deSöz baykuşlara emanet dört bir yanda Korku surları yükseliyor ufuklardan nicedirNicedir çeşmelerden bulanık akıyor sular Bu hengâmeyle giderken devran kendi yolunaCefayı ve kahrı yüklenmiş…
Zamanın kalbine fısıldıyorum bir dilek tutarakSonbaharın gülümseyen bakışlarında.Bir çocuksu kalp çarpıyorKalbimin hemen yanı başındaDupduru…Zamanın kalbine fısıldıyorum bir dilek tutarakBir yakamoz şefkatiyleDüştüğünde denizime.Gelgitler okşuyor sonraMerhametin saçlarını,Elleri titreyerek…Zamanın kalbine fısıldıyorum bir dilek…
ElaŞimdi ben sana Ela dedim yaGökkuşağının tüm renkleriKıskanır seniİçlerinden atmak için arar dururlar Oysa Sen renkler ötesiOysa Sen güneş/e tutul[m]ası Bu kadar âşikarkenAnlamazlar, göremezler kiTutamazlar seniYok edemezler ki…Kafdağı'nın ardına da…
Bir pişmanlık kalır bir de acılarMaziyi şöyle bir yokladığındaUfuklar simsiyah gökler kopkoyuHer gece her sabah uyandığındaBir pişmanlık kalır bir de acılar Sendin hep sararan sendin hep solanNe garip ne tuhaf…
Baharımsın senDesemDesenAçılır gibi güllerGülsenGülsemGöğüm aydınlanırIsınır kalbimIşıklanır yüzümEllerini versen Derim kiGüneş banaAy sanaÜşüyorumBiliyorsunHava serin hâlâBuzlar bile erirGülünce senGülümseGeldim yanına GülümseErisin gönlümde karAffetYanardağlar da patlarSonrası yemyeşilSonrası maviKumsala yüzsüren sular gibiKendini terk eden…
Siz hiç acabaların içinde sıkışıp kalmışlık hissini yaşadınız mı? İnsan ne bir aksiyon alabiliyor ne de çaresizce oturup hayatına devam edebiliyor. Kafamın içinde bitmek bilmeyen bir ikilem arasında yaşamak hayatımın…
“Abi bu türküye ağlamak için Kürtçe bilmek mi gerek” Yavuz Turgul’un yönettiği Şener Şen ve Meltem Cumbul’un başrollerinde oynadığı Gönül Yarası filminden bir replikle başladım yazıya. Filmde Aynur Doğan Kürtçe…
Kör gözler, sağır kulaklar el ele bahtiyar Elbet her şeyin mahdut bir vakti var Son basamakları çıkıyor, genç, ihtiyar Hazin gurbette çığlık, kimin umurunda ... Garip, yalnız geceler, soğuk ve…
İki gönül bir olunca,Soğan yese de bal olur.Dargın ise karı koca,Dirlik düzen hayâl olur.…..Hâlin hat'rın sorulunca,Anlat söyle usûlünce.Güller açar gonca gonca,Kaşın gözün cemâl olur.…..Hani bir söz var Yunus'ca,'İster isen var…
Yansa da Yüreğim Bana memleketimi geri verinYeniden ümit çiçekleriMenekşe, gül, lale..Cıvıl cıvıl kuşlarEksik olmasın ruhumdanRengârenk dört mevsim Bana memleketimi geri verinMavisiz kalan yaşamlar üstüneİçimde büyüyen acılar üstüneD/okunsun yeniden şarkılar, türküler..Beklesin…
Sevgili Dost; Bazen birbirimizi anlayamıyor olabiliriz, bu gayet olağan. İnsan dediğin bazen kendini bile anlayamıyor değil mi? Sende de oluyordur. Şöyle anlatayım; Bu ara hayatımı bir kitap gibi okuduğum doğrudur.…
abûset gibisin ne tenkitin tenkit nâ doludur ima'nbu meczup kelamı hüsnühat bilirsinne terkipin terkip nâ gülüdür gümangülerim dersin de abûset gibisin Mahrutî
Ne kadar kovsam da kondun dalımaEvime hoşgeldin beyaz güvercinNe olur hayretle bakma halımaAylardır yüreğim ayaz güvercin Gözlerinde ârâm eylemiş hüzünHasret otağına dönüşmüş yüzünGri rengi bile solmuş gündüzünKış gelmiş, kalmamış o…
Mahalle arasında maç yapan çocukların sesini bastıracak kadar kuvvetliydi annemin sesi. -Yeter artık akşam oldu eve gel. Daha bu ilk seslenmeydi ,gelinir miydi hiç? Beşe kadar yolu vardı bunun…
Hor görme günaha dalmış canları Azıksız yolcular yâre yaslanır Meyvesiz saymayan gelen baharı Ücrete taliptir zora yaslanır ... Kanatsız kuşların yarım şarkısı Kuşbazın dilinde göğe yaslanır Bir basamak sayan cümle…