Bühtanlar çöllerde gezerken serkeşOnca asır geçti geçti keşmekeşOgündenbugüneÖykündü Yakupoğulları öykündü bir dağaKoydular Yusuf’u kalplerindeki mancınığaKuyuların kör karanlığına bir masum attılarAzgın kırın canavarlarına taş çıkarttılarAzı dişlerinde parçalandı bir kardeşToprağın bağrına düştü…
“Derviş Yunus bu sözü Eğri büğrü söyleme Seni sigaya çeker Bir Molla Kasım gelir” diyen Yunus Emre’den çok önce, belki de ilk şiiri yazan ozandan günümüze edebiyatçıların hiyerarşik güçlerin baskılarına…
Bu sözler, bu ince, aşkın tiz sesi,Üç beş harf, bir kalem sanma dizmesi.Üşüşür hendesî, eritir ruhu,Kâlbi yor, akla zor, herbir dizesi..Kâh gurbet tadında, kâhi bir sürgün,Dün gitti, elde gün, nerde…
Yok böyle perîşân ben gibi insan, Ne arş-ı âlâda ne en zeminde. Bulursun hâlimin şerhini baksan, Aşk için ettiğim kutsal yeminde. ...................................................................... Şâhittir hâlime mâh ile leyâl, Sînemde ümîdim, dîdemde…
Bir temmuz gecesi tükettik aşkları,sevdalarıBir Temmuz gecesi, ayrıldık biten ilkbahardanBir temmuz gecesi, yolcuyduk pembe rüyalardan karabasanlaraBir temmuz gecesi uyandık zemheri kışa.Işıklar birden söndü.Karanlıklar içinde aranırken el yordamıyla,Kapıdan sızan ince bir…
Dertlerle elemler binlerce olsa da Allah var, Kadirdir, O bize yeter Yağmurlar yağmasa yaprak solsa da Ümitle doluyuz ne gam ne keder Kışın sonundayız, önümüz bahar Gündüz sıkıntılı, gece karanlık…
Bu iş bitti derken Açık denizlere güvenme Ey sevgili Umut mâvisidir denizler. .......... Senin yosun yeşili Gözlerine inat. .......... Ayrılık sevdâya dahil Diyor 'Kaptan' Dalgalarla savrulan Sevdâlar İllâki bir sâhile…
hasretin uveyk uçurtmasışehla gökyüzünde bir varoluş direnişçulha yalnızlıkları erbabı bilirduvaktan beyazsa duvardoğuştan erginse çocukbilgelik düsturudur yaşamakki buna sevdalık denir faranjit suskunluğuna mütevekkilkıpır kıpır dudaklarbahar kuraklığına vahabedbin uğultulardan utanırdehlizleri güneş öpen…
Yine gam yükünü yüklendi gönülNe havayı görür, ne suya bakarHüzün kervanına eklendi gönülCoşkun sular gibi deryaya akar 🥀🥀🥀Bir sazlıktı daha önce evimizToplandık, buraya geldik hepimizDoğrandı, delindi, yandı içimizHer dem feryadımız…
Ayakkabına taş parçası girse yürüyemezsin. Birkaç adım sonra ne yapar eder o bulgur tanesi kadar taşa tahammül edemez, çıkarırsın onu oradan. Rahatsız eder seni çünkü. Dişlerinin arasına sıkışsa kıl…
Edebiyatımızda, günlük türü adına gururla anacağımız bir isim varsa o da Salah Birsel’dir. Ömrünü kaleme adamış ve yazarlığın hakkını vermiş biri olarak, kendisiyle ne kadar gurur duysak azdır. Tanpınar, Cemil…
kırıldı aynalar resimler de yoksoğuk odalarda tutuştu kalbin,sırattan geçer gibi geçti sözlerdensırlar vardı elbet senin bildiğinkırıldı aynalar resimler de yok kapandı kapılar ve sende sükût;kış yalnızlığıyla hücreye sindibirikti heybende tarifsiz…
Dranggg…dranggg… Pencere demirlerine vuran plastik çekicin sesini ilk Mesut duydu. Koğuşun en genci olan ihraç teğmen Mesut “Arama vaarr!” diye bağırırken yerinden fırlayıp üst kata koştu. Namaz kılmak için yerlere…
Elimde çiçekler, sırtımda zincirKimi divane der kimi muhacirOlmuşum kökünden bir gece tehcirDalımda göz ve dudaklar var benim Yağmasa yağmur yine ıslanırımBazen de bir gülüşe yaslanırımKırlangıç yuvasında hislenirimİçimde an ve uzaklar…
Kimler geldi, kimler geçti dünya sahnesindenBir pay var ciğerinde hâlâ insanoğlununÂdem'in(a.s.) aldığı o ilk dünya nefesindenSon perdesindeyiz şimdi bu sırlı oyunun Esamesi okunmaz Kârun'un servetininYâr olmadı Firavun'a koskoca sarayıNemrut kurbanı…
Çocuk cıvıltılarının arasından geçiyorum, taşlı yolları arşınlıyorum. Bu sokaklardan daha önce çok geçtim ama her seferinde ayrı bir şevkle yürüyorum, çünkü sana geliyorum yani kendime. Adres sormadan adımlıyorum, nereye gitsem…
Dertlerimi taşıyan, gözyaşım yastaSancısı sarsar, yıllarım hastaİnsanlığa susayan, insanlar sustaBekleyenler var, beklenenler mahpusta Gözyaşlarım koşturuyor, terle yarıştaAtbaşı yol alıyor, küheylanlar yokuştaAtlaslar hazır, atiyyeler vuslattaBekleyenler var, beklenenler mahpusta Toprak suyla, buluşsun…
Eylül diyorum susuyorumAyrılıklara bırakıyorum düşen yapraklarımıVe bulutlar arasında kalan güneşsiz sabahlarımı,Soruyorum hep meselaRüzgâra teslim ettiğim uçurtmalarımıUsulca kırılmış dallarımı,Eylül diyorum susuyorumŞimdi geç kaldığım herşeyi arıyorum ,Kimsesiz gönlümü sarıyorum,Bazen yokuş gibi geliyor…
tüm ayrılıklarımızlaBarışabi’nin ”kol düğmeleri” kadar bile değildikonlar bir araya geliyordu düzenli aralıklardabiz hep ayrı'kalıyorduk Aralık’larda nedenlerimiz vardı uzaklığımıza iliştirdiğimizbazen evrensel bazen çocukçabir isim verseydim eğer sanakalabalıklar ortasında bir ”merdümgiriz”derdim sanırım ya…
Yığınla sözcük var kafamda dönen. Ama bir şekle bürünüp, renge boyanmadığından dökülmüyorlar satırlara. Anlamsız ve karmaşık halde uçuşuyorlar etrafımda. Küçücük bir sesle bin bir hal alıyor bir anda. Bir şekle…