yıldız aydınlığıyla mesrursa gözlerinkaçamak bir mutluluksa bilgelikyanağın uranyumla zenginleştirilmiş rozerinve ilkellik çağdaş bir tepkiysecaddelerde sıradanankadünya ne sana ne babana vatanbir gölgelikte nefes nefeseliksenden ardakalan Şiir kim okurŞehir kim duyarBir anan…
Yakın mı? Bir bilsen…hem de nasıl Taşar pınarlar havzından dışarı Ve içer geceler ışığı doya doya Açık bir gökyüzü ve yemyeşil arz için Hapse düşer yorgun mevsimler Şimdi azad olmuş…
resim Giryebart/şiir Farzımuhal/seslendirme Mehmet Karadayı https://youtu.be/EaJSx8xH-e4 1Her süveyda sustukça benliğime düşer kanAdamlığım utanır "bir görüş kabininde"Kızılcık avuntudur bodrum katına sarkanÖyle hummalar var ki devası yok kinindeBilmem farkında mısın sığınağındır bulutMuttasıl…
Film karakterlerinden derlemeler yaptığımız Tarifsiz Bakışlar serisine devam ... Bu yazımda Boğaza doğru el sallayan rengarenk kıyafetleri ile içimizi ısıtan bir dizi karakterinin bakışlarını getireceğim size. İsmail Abi karakterinin bakışlarını.…
“Ah! Aza Hasan ah!… Bu inadından vazgeçsen ne olurdu sanki?” Başköşede yatağı öylece serili dedemin. Gözleri boşlukta, maziyi tekrar tekrar aralar gibi; o anda bulduğu bir hatırasını yeniden yaşıyor gibi……
Gel seninle biraz sohbet edelim Ardında iyilik kalır be gönül Helal yiyip içip helal tadalım Kötüler sınıfta kalır be gönül.. Ne diye üzülüp kederlenirsin, Kaderde var ise olur be gönül…
Anı yaşamak olarak da ifade edilen farkındalık, bazen hepimizden çok fazla uzaklaşabiliyor. Aslında uzaklaşan şey farkındalık değil bizim anı, içinde bulunduğumuz bu zaman dilimini görmemezlikten gelişimizden ya da önemsememizden…
Uzandığım ellerin miydi gece karanlığındaSöyle önce solan gözlerin miydi yoksaHayallerin miydi dar ağacına çıkardığınDerdin miydi bıkmadan sayfa sayfa yazdığınPeki hangi günlerdi susmadan ağladığın Ateşlerde dağladığın yaraların mıydıHangi taştı yâr diye…
Yanıldın Marquez , Stefan da kimO eller , o beden ve yosunlarArıyordum onu, bulmuşsun senElini arıyordum , tutacaktımKardeşin , vebalim ve geridenSoruyordum onu , bulmuşsun senO yakışıklı , hani suda…
Sen, gittiğin günden beri biz, sükutun çığlıklarına müptela bir sürü öksüz. Ruhlarımız, heyecanla şahlandığı zamanın altın diliminde, ölümsüzlük iksirini yudumlayarak, bir cemre beklentisiyle, yitirilmiş cennete doğru ümitlerimiz yeniden yeşerirken, şimdilerde…
Şerefmişsin şöhretmişsin ünmüşsünYarınmışsın bugünmüşsün dünmüşsünTakvimlerin özlediği günmüşsün Yıldızmışsın parlamışsın sönmüşsünGölgelerin kaybolduğu yönmüşsünBir bakmışsın sen de eve dönmüşsün İşte o gün benim şenliğim olur Dilerse…Fm
Zindana düşünce bebekleranladım taş neden soğukDolunca ciğerine tuzlu su muhacirinöğrendim tuzun yürek yaktığını Yusuf'un kuyusu anlattı banaZafer Takının sabır olduğunuÇaresizlik içinde kalan bilirKimin kimseyi bulduğunuO çaresizlik uzun bir yolUfkun son…
benim şiirimde ışık aramahele aşktan bahsedilmez, bunu bilmesafeler koydum aydınlıkla aramagözyaşını kendin sil benim şiirimde ışık aramakafiye yoktur, hele ahenk hiçmesafeler koydum kadeh ile aramaşarabını kendin doldur kendin iç benim…
Rakkasın ucunda sallanır insan,Bitmez tükenmez upuzun emellerBazen neşe olur bazen hafakanHayalinde boşa uzanır eller. Gölgeler dolaşır durur duvardaSükût ateş gibi sarar geceyi,Kapılar gıcırdar her şey susar da.Bin türlü endişe tarar…
Mevsimler bilirim yaşanmamışMuhayyel vakitler yanındaHiç bir zamanı kuşanmamışNe geçmiş ne yarın şimdi tadında Törpü'dür anlar ömrü kemirirİlk rüzgârla göçüveren bendiniTakvimler yapraklarında erirSolan erguvanlara sor kendini Sahi! Doğduğun mevsim hangi baharYaşama…
Ne manidar bilir misinAteşinde üşüyen yüreğimBirde çakmak çakmak bakan gözlerin..Şimdi seni düşlüyorumGecenin içindeBir çıkrık sesi, hüzün doluYudum yudum YusufYudum yudum aşkYıldızlara kayar gözümAy ışığında buluşur ellerimizVe ellerimde manasını yitirir eldiven..Zamanın…
Yine Sana Geldim Anne! Yaşar BEÇENE
en akışkan zamanlarda
gücümdün kuvvetimdin
düştüğüm anlarda
yanımdaydın benimdin
bir eylül hüznü
ve bir öksüz çocuk gibi
soldu çiçekler
açmaz oldu menekşeler
anne
Çocuktan az büyüktüm titredim zemherinde Ne ayazlar ılıdı ısısında sinemin Hicran itiyad oldu şehrin dört bir yerinde Hayalimde ağladım,sinesinde annemin Bazı günlerim sevinç ,bazı günlerim eza Lakin sana serzeniş vefasızlıktır…
terk etmek ne kadar zormuş doğduğun yeri
bir çanta alıp yürümek bakmadan geri
yorgunluk üstümde yokuş etti düzleri
çamur deryası tarlalar dayan dizlerim
(daha&helliip;)
Demliğin kapağını kaldırdığında yayılan çayın kokusu Nermin'i mest etmişti. Hemen kapattı kapağı. Bu kokunun demlikte hapsolması gerekiyordu. “Tam yirmi bir dakika” demişti bir arkadaşı “harman edilmiş çay yirmi bir dakikada…
