Mevsimler bilirim yaşanmamışMuhayyel vakitler yanındaHiç bir zamanı kuşanmamışNe geçmiş ne yarın şimdi tadında Törpü'dür anlar ömrü kemirirİlk rüzgârla göçüveren bendiniTakvimler yapraklarında erirSolan erguvanlara sor kendini Sahi! Doğduğun mevsim hangi baharYaşama…
Ne manidar bilir misinAteşinde üşüyen yüreğimBirde çakmak çakmak bakan gözlerin..Şimdi seni düşlüyorumGecenin içindeBir çıkrık sesi, hüzün doluYudum yudum YusufYudum yudum aşkYıldızlara kayar gözümAy ışığında buluşur ellerimizVe ellerimde manasını yitirir eldiven..Zamanın…
Yine Sana Geldim Anne! Yaşar BEÇENE
en akışkan zamanlarda
gücümdün kuvvetimdin
düştüğüm anlarda
yanımdaydın benimdin
bir eylül hüznü
ve bir öksüz çocuk gibi
soldu çiçekler
açmaz oldu menekşeler
anne
Çocuktan az büyüktüm titredim zemherinde Ne ayazlar ılıdı ısısında sinemin Hicran itiyad oldu şehrin dört bir yerinde Hayalimde ağladım,sinesinde annemin Bazı günlerim sevinç ,bazı günlerim eza Lakin sana serzeniş vefasızlıktır…
terk etmek ne kadar zormuş doğduğun yeri
bir çanta alıp yürümek bakmadan geri
yorgunluk üstümde yokuş etti düzleri
çamur deryası tarlalar dayan dizlerim
(daha&helliip;)
Demliğin kapağını kaldırdığında yayılan çayın kokusu Nermin'i mest etmişti. Hemen kapattı kapağı. Bu kokunun demlikte hapsolması gerekiyordu. “Tam yirmi bir dakika” demişti bir arkadaşı “harman edilmiş çay yirmi bir dakikada…
Hıdıra Kemaleye…isimsiz gidenlere
1
berduş sokaklarda
geziniyorum
hayalen
her yön
tane tane inci
beyda pamuk
avuçiçi
merhametin mimine muhtaç yürekler
kavruk tenler
sızmıyor acılar kahverenginden
yüzyıllık çilelerin sezilmediği gibi
uzaklık perdelerinden
Sokaklar insanla dolu insan yokKonuşur bilmeyen bilen susan yokEski bahçeler yok eski desen yokHaklıya haklısın demek suç olmuş.. Kimse bakmaz olmuş kara toprağa..Ağaçlar devrilmiş çiğ düşmüş bağa..Fakir düşmüş millet sanırsın…
Stefan Zweig’in dediği gibi; Bu sessiz yolculukta, tarifsiz bir yalnızlık içindeydim. Göreceğim hiçbir manzara umurumda değil bu yolculukta. Hiç kimsenin olmadığı sessiz bir mekana yolculuğum.Geçen yaz Bünyamin hocam bütün masraflarımı…
Söyle bir bağırsam
bağırsam memleketime doğru
Hikmet’in yüzü gülse
yüzü gülse yıllar sonra
sonra yeryüzü gülse
Hasretgecenin pençesinde çift kişilik oyundurHer sabah bir kişinin oynadığı Hasretboş kalan kucağınavuçlanan solundurİçinde volkanların kaynadığı HasretSeni yastıklardan uçurumlara itenİçindeki ateştirtutuşan resimlerden Hasretkalbini topuklarından tutar düşerkenSanırsın hep seni tutacak o elYalnız…
Bir sabah evimizin önündeki derenin kenarına oturmuş suyun içindeki siyah taşlarla oynuyordum. Haziran da olsa Temmuz da olsa soğuk olurdu o dere. Kaynağı eriyen karlar olan suyumuz hem berrak hem…
resim giryebart
Boşalır göklerden sağanak sağanak rahmet
Ne olur Rabbim biz kullarını affet
Senin yolunun ayrılmaz bendeleri et
Boşalır göklerden sağanak sağanak rahmet
Bir hüznün akşamı; güne elvedaAğır ağır iner gözüme perdeYüzümde çizgiler yabancı edaVefa çiçeğinin açtığı yerdeBir hüznün akşamı; güne elveda Ürperti çığ gibi..hep çoğalıyorBu kaçıncı gece..suskun yıldızlarGünler gök gözlerden yağmur sağıyorGüneşin…
Rodina,sana mektup yazmayı artık erteliyorumAdres karalamalar benim için bir kayıpİnsan küskünden de dua edermiş…tüm yusufçukları teker teker arayıpsakıncalı isim listelerindeninsan bir eylül akşamında çeker gidermişmemleketindenYani mavinden balçık boyacıları güneş altında mahirsen kelepir avlıyorsun…
Eyüp Ensar Uğur’a Atfenİçim burkuldu, yalnızlığım kalbime dolandıGöz çukurlarıma bir cihan, bir rüya yuvarlandıBir anı, peşine taktı getirdi bütün maziyiDilimin acıya saklanan firari boşluğundanAdem elmasıma kanlı hıçkırıklar oturduDelindi zihnimdeki tümsek,Ağladım,…
Bir hal olur insanda bir bakışta bir andaDersin noldu ne var ki tarifsiz anlatılmaz Esince ince ince bir sızı kaplar kalbiBu bir deli rüzgar ki tarifsiz anlatılmaz Portakal çiçeği gül…
düştü mü hatırına memleket türküsünü söylemiştin bir zaman fısıltıdan hallice kendinden utanarak oysa namın Yusuftu baştan ayağa destan direnmenin sembolü gözyaşın sudan berrak ağlamanın gücünü aman unutma Yusuf Gül renkli…
Evin zilini çaldığında içeriden yükselen sevinç çığlıkları kaybolmak üzere olan enerjisini geri getirmiş gibiydi. Sırtını dikleştirdi ve gözlerini kapıya dikti. Anahtarın çevrilirken çıkardığı sesi dinledi sonra da sessizce açılan kapının…
Ne sabah ne de akşam kalmadı tadım tuzumBir Ege, Meriç kadar belki de huzursuzumBir Fırat, Dicle kadar belki ben de susuzumBahçede çiçeklere neden yazık ettiler?Gökyüzünün rengini bil ki çalıp gittilerNe…
