Bir estağfirullah siler tüm hatalarıOrtada kalmışlığı cümle yalnızlıkları Uğranan tüm haksızlıkların kalbe değişine Hak boyası çalar Kimseyle kavga etmemenin adıdır estağfirullahHatalara bulaşmaktan dolayı kendine savcı olmaktır estağfirullahİnsanlardan geçmek dua dua…
Baharın son hali... Yılın son zamanları... Zaman döngüsünü tamamlamaya uğraşadursun bir ana kaybetti gurbetteki bir oğul. Annesi öldü. Kimse konuşmadı bunu... Kimse yazmadı. Babalar ve oğullar kadar çekici gelmedi insanlığa…
Dedem vefat ettiğinde çok üzülmüştüm. Beni parka götürecek birinin olmamasına mı üzüldüm yoksa onun yokluğuna mı üzüldüm? O zamana ait bu duyguyu şimdilerde sorgular oldum. Galiba beni parka götürmesini sevdiğim…
Duygularımız, insanın hayata dair ilk hissettiği şey sanırım. Adını bilmeden, ne olduğunu anlamlandıramadan içinde bocaladığı karmaşa. Daha bebekken sevgi ile yaklaşanı bilir, yapmacık olanı ayırt ederiz. Bebekler bu dünyanın en…
“Derviş Yunus bu sözü Eğri büğrü söyleme Seni sigaya çeker Bir Molla Kasım gelir” diyen Yunus Emre’den çok önce, belki de ilk şiiri yazan ozandan günümüze edebiyatçıların hiyerarşik güçlerin baskılarına…
Annem, sırtlarımıza çantalarımızı taktı ve birer bazlama sıkıştırdı yanımıza, “Acıkırsanız yiyin!” dedi uğurlarken bizi. Henüz on yaşındayız, bir metre kara rağmen mutlu ve heyecanlıyız... Abimin kara lastiği yırtıktı ve poşetle…
Hiç çocuk sahibi olamamış ancak tüm yeğenleri tarafından anne olarak görülmüş, yeğenlerinin çocuklarının babaanne ve anneannesi teyzemin, eşi 1992 yılında vefat edince dört duvar arasında yapayalnız kalmıştı. Hem işlerinde yardımcı…
Sabiha Gökçen Havaalanı’ndan mavi göklere doğru yükselirken, son kez baktım İstanbul’a. Dönüşü meçhul bir gidişin hüznüyle el salladım son kez. Tam on yedi yıl yaşadığım bu şehirde, bütün anılarım gözümün…
Ayakkabına taş parçası girse yürüyemezsin. Birkaç adım sonra ne yapar eder o bulgur tanesi kadar taşa tahammül edemez, çıkarırsın onu oradan. Rahatsız eder seni çünkü. Dişlerinin arasına sıkışsa kıl…
Edebiyatımızda, günlük türü adına gururla anacağımız bir isim varsa o da Salah Birsel’dir. Ömrünü kaleme adamış ve yazarlığın hakkını vermiş biri olarak, kendisiyle ne kadar gurur duysak azdır. Tanpınar, Cemil…
Çocuk cıvıltılarının arasından geçiyorum, taşlı yolları arşınlıyorum. Bu sokaklardan daha önce çok geçtim ama her seferinde ayrı bir şevkle yürüyorum, çünkü sana geliyorum yani kendime. Adres sormadan adımlıyorum, nereye gitsem…
Başını yasladı cam kenarındaki koltuğa. Otobüsten dışarıyı izliyordu. Yeşil bir otobüsün içinde yemyeşil ağaçlara baka baka daldı derinlere. Kulağında bir kulaklık, türkü dinliyordu. Hirai Zerdüş, Leyla Leyla diyordu. Ey…
Yığınla sözcük var kafamda dönen. Ama bir şekle bürünüp, renge boyanmadığından dökülmüyorlar satırlara. Anlamsız ve karmaşık halde uçuşuyorlar etrafımda. Küçücük bir sesle bin bir hal alıyor bir anda. Bir şekle…
Cam kenarında elektrikli bir kazan dururdu. Orada şekerli yemişler kavrulur, bütün sokak susamların, çerezlerin kokusu ile dolardı. Çerezci eline tahta bir kaşık alır, kazanın dibine yapışan bademleri, fıstıkları, fındıkları,…
Ortada kalırsa bu yetimlik zehrolur, Bir kadim dosta uğrar ne mukaddes şehrolur. Saklambaç oynardık önceden; biri saklanır, diğeri bulurdu. Bazen uzun sürerdi birini bulmak, en heyecanlı yerinde birden canımız sıkılırdı.…
Bu yazıda sanat ne içindir, sanat sanat için midir , sanat toplum için midir gibi bir konuya girmeyeceğim. Biraz edebiyat biraz sinema yolculuğu yaparak sanatçının istese de istemese de…
https://www.youtube.com/watch?v=gV5rnXU62jM Duyarsın bazen.... Kimsenin işitmediği ve işitmeyeceği sesleri. Kulakların değil de gözlerin duyar sadece. Uzanır, tını tını o naif sesler sana.Bazen eski, terk edilmiş harap bir binadan gelir, bazen de…
Geceye yürüyor zaman. Şerifini düşünüyor. Uzaklardan bozlak bir türkü: Açma yaram derindedir…
Kaçıncı kez tırmandım bu taş merdivenleri bilmem? Ne çok hüzünlü adımlaaşınıp çökmüş omuzları? Ve takiben el ele tutuşup, karşılıklı dizilmiş servilerin başeğerek buyur ettiği taş yol.Ne tarafa baksam renk renk…