https://youtu.be/VCacwtbf0rU?si=bfHyxa--h07bhEna Sevgili dost, Bugün bir kelime düştü dilime. Tekrar ettim üst üste, sanki her hecesinde ayrı bir sızı, her harfinde dermanı olmayan bir hikâye gizliymiş gibi... Mecrûh... Zihninde…
15 Nisan 2026, Berlin Bugün Berlin’in sokaklarında dolaşırken, zamanın tozlu raflarından düşmüş bir bilgiye rastladım. 1879’da burada, Werner von Siemens’in denemesiyle ilk elektrikli trenin kıvılcımı çakmış; fuar alanında, kısa ama…
Eskiden giysiler yamalıydı HazeranŞimdilerde yüzler ve gözlerDerin yaralar üzerinde rengârenkYamalarım dedim anavatanımBen onlarla varımHangi iplik tutar artık bu söküğü?Hangi iğne geçer ruhun dar kapısından?Biz ki çiçekli pazenlerde gizlerdik yokluğu,Şimdi vitrin…
Üniversite yıllarımdı... İdealist bir öğretmen adayı olarak satırların arasında ruhumu terbiye ederken, 1960’lı yıllarda benim gibi öğretmenlik de yapmış olan şair Arif Nihat Asya’nın bir yazısına rastlamıştım: "Cahide’nin Eli."…
Berlin sen, paslı bir çivinin gökyüzünü yırtan ağrısısın,Beton saksılarda unutulmuş o mağrur sardunya.Rayların üzerinde yürüyen o metalik uykusuzluk,Ve her sabah yeniden kurgulanan o eski dünya.Berlin sen, ikiye bölünmüş bir rüyanın…
Kardaş Nerelisin Aslında böyle bir yazıyı yazmaya hiç niyetim yoktu. Birkaç gündür okumaya çaldığım merhum Ahmet Turan Alkan'ın Altıncı Şehir kitabı ve dün akşam iftarda evimde ağırladığım Viktoria ve…
"Biz bu kentlere sığdık da, bu kentler bize sığmadı Asiya!" (Yılmaz Odabaşı) Ufukta bir karartı, Bir grilik gördüm de koştum, Bir duman gördüm, durdum adres sordum Yılmaz abi. Durdum yoruldum…
Bazı kitaplar vardır, kapağını açtığınızda bir hikâyeye değil, bir sızıya dahil olursunuz. Mehmet Tuna’nın SUSMAKTIR tam da böyle bir eşikten sesleniyor bize. Daha ilk sayfada karşımıza çıkan o…
https://youtu.be/GY02e4gcSKY?si=zSkWh5ov9jQNmj7V Berlin bugün kaskatı. Buzdan bir örtü sarmış şehri. Gökyüzü gri bir beton blok gibi üzerimize çökmüş, kaldırımlar cam kırığı gibi parlayan sinsi bir buz tabakasıyla örtülü. Adım…
"Bir ticaret yapmadım, nakd-i ömür oldu hebâ,Yola geldim, lâkin göçmüş cümle kervan bîhaber.Ağlayıp, nâlân edip, düştüm yola tenhâ, garip,Dîde giryan, sîne biryan, akıl hayran, bîhaber" Niyâzî-i Mısrî, bu beyitlerde bizi…
Sevgili dostlar aslında Cizlavet teki "Edebiyat ve Siyaset" içerikli yazılarımı okumuşlardır. O yazılarda örneklerle ele aldığım bu konuyu şimdi başka bir açıdan ele almak istiyorum. Bir yazar öldüğünde onun yazılarından…
Em Kî ne? https://youtu.be/RBDaDrAQdVo?si=cpSvF_coIe8YV7o9 Dema ku şev dadikeve ser milên çiyayan, dengekî hêsirî di nav geliyan de olan dide; bêkes, westiyayî û dilsikestî... Di her fîfika bayê de heman…
At yoruldu, soğudu çay Yandı Santuri Ethem Kırlangıcı hatırla Çık artık tükendi zaman Sağım, solum, önüm, arkam sobe Sorma kakülü de Bak da rüzgârı hatırla Beton kurudu, soğudu harç Örüldü…
Bir şehri bölmüşler ikiye. Etrafını duvarla sarmışlar sonra. Berlin... Enkaz yığınları ve molozlar. Anlattı bir gün Anna. Ve ekledi sonra. Çocuktum et kokuyordu sokaklar. Genç kız oldum kokmaya devam…
U8 Pankstraße durağında gördüm seni. Tam karşıma oturdun. Ocak ayının ilk günleriydi. Bembeyaz karlarla gelmişti yeni yıl. Birkaç gündür her yer beyazdı. Tam karşıma oturmuştun. Çantana öyle sımsıkı sarılmıştın ki…
Ve Nuyessiruke lil-Yusrâ https://youtu.be/jI5J7PQ7Pkc?si=-2khERqlcnJPLD6N Berlin sabahları acele etmez; sadece ağırlaşır.Gri, gökyüzünden çok insanın içine çöker. Elli sekiz yaşında bir adam, yerin altına iner. Adı Yunus. U8 hattı, şehrin kemikleri arasından…
Bir An Âşık Ömer ile — “Şirâr-ı Mekrine Yanma”Şirâr-ı mekrine yanma, yüzüne güler inanma Sen anı âşinâ sanma, sakın bîgânedir dünyâDünya bazen güler... Ama bu gülüş, bir dostun tebessümü değil; …
Bir An Niyâzî Mısrî ile — "Ben Sanırdım" Ben sanırdım âlem içre bana hiç yâr kalmadı, Ben beni terk eylerim, bildim ki ağyâr kalmadı. İnsan bazen çevresine bakar ve her…
Zâtına Hoşça Bak: Şeyh Galip’in Beytinde İnsanHoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin sen, Merdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen. Şeyh Galip, bu iki mısrada sadece kelimeleri değil, koca bir insanlık…
"Kendi Kemâliyle İmtizâc Eden İnsan Üzerine Bir Sohbet"Abdülhak Hamid ne güzel söyler: “İnsan edince kendi kemâliyle imtizâc, Tenzîl-i kadr-i âhere hissetmez ihtiyâc.” Yani insan kendi kemâliyle, olgunluğuyla bütünleşti mi……
